แม้การฝ่าฟันขึ้นสู่ขั้นองค์องค์เทพใหญ่จะทำให้แผงคุณสมบัติเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่คุณภาพกลับไม่ได้ลดลง เพราะจุดคุณสมบัติศักดิ์สิทธิ์หนึ่งจุด มีค่าเทียบเท่าคุณสมบัติธรรมดาถึงสิบล้านจุด
"โอ๊ะ! นี่ไม่ใช่ป้ายเทพวาสนาเซียนหรือ! จับมันออกมาได้เลยเหรอ!"
ขณะนั้นเอง อวิ๋นเช่อเพิ่งเปิดแผงจับกุมของจิ้งจอกปีศาจตนหนึ่ง พบว่าสิ่งที่จัดเรียงอยู่แถวหน้าสุดคือป้ายเทพวาสนาเซียนสีฟ้าครามหนึ่งแผ่น
ไม่ลังเลเลย เขาฉุกมันออกมาทันที รวมกับป้ายเทพวาสนาเซียนสีชมพูที่จู่ถังถังทำระเบิดออกมา ตอนนี้ถือว่ารวบรวมได้สองแผ่นแล้ว
"ดูท่าทีแล้ว มรดกในตำนานที่ไม่มีผู้ใดได้รับนั้น มีหวังที่ข้าจะรวบรวมให้ครบ"
ริมฝีปากอวิ๋นเช่อแต้มรอยยิ้มบางเบา เขาชอบของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ จึงจับต่อไป
ความคิดขยับ มือทิพย์พุ่งออกอีกครั้ง ตรงเข้าหาจิ้งจอกปีศาจเก้าหางอีกตนหนึ่งที่เพิ่งก่อรูปร่างขึ้น
คราวนี้ สิ่งที่กระพริบอยู่บนแผงไม่ใช่จุดแสงคุณสมบัติศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นแผ่นหยกทั้งองค์ขาววาว แผ่รัศมีอันอ่อนหวาน
เวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมง ฝั่งอวิ๋นเช่อก็ระเบิดออกมาได้ทั้งสิ้นเจ็ดแผ่น ป้ายเทพวาสนาเซียนสีสันต่างกัน น่าเสียดายที่ยังคงไม่เห็นร่องรอยของพระราชโองการเทพแห่งสรรพวิถีเลย
"มรดกนี้เหมาะกับเจ้านัก ถ้าเจ้าสืบทอดได้ อาจทำให้ปรากฏสัญลักษณ์จิ้งจอกวายุเก้าหางได้"
อวิ๋นเช่อกล่าวกับจู่ถังถัง แผนการเดิมของเขาก็คือให้จู่ถังถังครองมรดกของตระกูลเก้าหางนี้
"ได้ เนื่องจากเจ้าว่าข้าเหมาะสม ข้าจะไปก็ได้"
ขณะที่เทพหยกทั้งเจ็ดแผ่นหมุนลอยสู่ฟ้า ม่านภาพลวงตารอบด้านก็จางหายไป ทะเลเมฆสีทองบนท้องฟ้าคลี่คลายออก หญิงเทพแห่งเผ่าจิ้งจอกผู้ทรงเก้าหางทรงโปรยลงมาอย่างช้า ๆ จากเบื้องบน
"เป็น...เป็นจริง ๆ ที่พวกเขารวบรวมเทพหยกครบแล้ว!"
เหล่าผู้แข็งแกร่งที่อดทนมาจนถึงบัดนี้ต่างเบิกตาโพลงมองทุกสิ่งเบื้องหน้า พวกเขาปรารถนาจะชิงโชคชะตาครั้งนี้ แต่พอนึกถึงวิชาอันน่าสยองของอวิ๋นเช่อ และนาฬิกาปีศาจต่างรูปร่างที่แข็งแกร่งจนขนลูกกรงตั้ง ก็สั่นกาย ยอมอยู่เฉย ๆ เป็นเพียงผู้ชม