คำพูดนี้ดังขึ้น บรรยากาศอื้อฉาวรอบด้านก็เงียบลงทันที บางคนหน้าซีดอยากจะผละออกไป แต่ก็มีบางคนแววตาเป็นโลภมาก รู้สึกว่าอวิ๋นเช่อแกล้งขู่พวกเขา เพื่อจะได้แย่งสมบัติข้างในไว้แต่ผู้เดียว
สตรีในกระโปรงสีม่วงแบบนางฟ้าเบียดฝูงชนออกมา จ้องมองอวิ๋นเช่อแล้วหัวเราะเยาะว่า "เทพร้ายอะไรกัน ข้าว่าเจ้าตั้งใจแต่งเรื่องหลอกคน เพราะอยากกินผลประโยชน์คนเดียว! หนูข้าน้อยนี่แหละจะลองเปิดประตูหินนี้ดูให้เห็นกับตา!"
พูดจบ นางจึงเรียกบริวารสนิทรอบตัวสักหลายคน หมุนเวียนคังฉี่พุ่งชนประตูหินอย่างรุนแรง
เจียงฉาเอ่ยขึ้นในตอนนั้นว่า "นางคือเทพบุตรีผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งตระกูลนักบำเพ็ญ เล่าลือว่าเป็นบุตรีแห่งพระเมตตาเทพผู้มีหวังมากที่สุดที่จะฝ่าฟันเข้าถึงขั้นอ๋อง!"
อวิ๋นเช่อยิ้มแล้วส่ายหัว บุตรีแห่งพระเมตตาเทพ!? ในโลกเสินอู่นี่แม้แต่เรื่องขบขันยังไม่คุ้ม
"ไม่เป็นไร นางอยากไปก็ให้นางไปเถอะ"
เสียงคำพูดเพิ่งจางหาย เสียงระเบิดดังกึกก้องก็ดังมา สตรีกระโปรงม่วงนำพวกชนประตูหินถึงสามครั้ง แต่ประตูหินกลับไม่ขยับแม้แต่นิด กลับสะเทือนจนเลือดลมในตัวนางคลั่ง ต้องถอยหลังไล่ลงไปหลายก้าว
สตรีตกใจและโกรธจัด ยกมืออัญเชิญดาบยาวด้านหลังออกมา เทพลมพลังทั้งหมดของร่างลงไปฟันประตูหิน คมดาบฟันลงบนลายสีเลือด ชั่วขณะนั้นแสงสีแดงจ้าระยิบระยับ ลายสีเลือดราวกับมีชีวิต ไต่ขึ้นตามคมดาบขึ้นสู่ร่างของสตรีอย่างรวดเร็ว
สตรีกรีดร้องเสียงหนึ่ง ดาบยาวหลุดมือร่วงลงพื้น ทั้งร่างถูกลายสีเลือดพันรัดแน่น เนื้อผิวเปลี่ยนเป็นสีครามม่วงด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้ "ช่วย......ช่วยข้าด้วย!"
ดวงตาของสตรีเต็มไปด้วยความสยองและการวอนขอ แต่คนรอบข้างตกใจจนวิญญาณแทบละร่าง ต่างถอยหลังหนี ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปช่วย
ขณะที่สตรีคิดว่าตนจะต้องตายในครานี้ อวิ๋นเช่อโบกมือเบา ๆ ตัดขาดความเชื่อมโยงระหว่างนางกับประตูหิน
ลายสีเลือดถูกตัดขาดก็หดกลับเข้าประตูหินทันที สตรีหมดแรงล้มลงกับพื้น กอดแขนตัวเองหายใจโหยหวน ใบหน้าไม่เหลือควาะเย่อหยิ่งเมื่อครู่ มองแผ่นหลังของอวิ๋นเช่อพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว