อวิ๋นเช่อขมวดคิ้ว ปลายนิ้วแตะลงบนจดหมายฉบับนั้นที่ระบุหัวข้อว่า "รางวัลแห่งวิถีสวรรค์"
พลังเซียนสีขาวไหลผ่านปลายนิ้วเข้าไป จดหมายทั้งฉบับระเบิดกระจายในทันที กลายเป็นแสงวิเศษหลายสิบสายพุ่งลงที่ระหว่างคิ้ว แทรกซึมเข้าสู่ทะเลสำนึก
เขาหลับตาปรับความทรงจำไปครู่ใหญ่ จึงค่อยลืมตาขึ้นช้า ๆ เอ่ยพร้อมสั่นปากว่า "รางวัลวิถีสวรรค์ครั้งนี้ขี้เหนียวชะมัด! ให้ข้ามาแค่สัญชาติผู้พำนักถาวรแห่งแดนเซียน กับสิทธิ์ขุดค้นถาวรของเหมืองดาวดำเท่านั้นเอง"
"สัญชาติผู้พำนักถาวรแห่งแดนเซียนนี่รางวัลไม่เล็กเลยนะ เจ้ารู้หรือไม่ หากไร้สัญชาติเช่นนี้ ทุกวันที่เจ้าพำนักในนครเซียน ต้องส่งศิลาเซียนระดับยอดเยี่ยมหนึ่งก้อนเป็นค่าภาษี"
แมวดำน้อยเสินอู่ย่องนั่งบนบ่าของเขา หางพลิ้วไหวช้า ๆ สองรอบ "แต่เหมืองดาวดำนี่น่าจะเป็นสายแร่ชั้นต่ำสุดเพียงแห่งเดียว ขุดของดีออกมาได้ยากยิ่ง ไม่แน่ใจว่าเฒ่าวิถีสวรรค์เอาที่ดินเกือบพังมาหลอกเจ้าก็เป็นได้"
"อ้อ แล้วกัน กันเหลือไว้ก่อน เผื่อเจตจำนงแห่งสรรพสิ่งไล่รากฐานตามชื่อ เจ้าต่อจากนี้เรียกตัวเองภายนอกว่า 'หนิวหุน' ก็พอ ส่วนชื่อ 'อวิ๋นเช่อ' อย่าใช้ไปก่อน"
"นอกจากนี้ เพราะแห่งนี้ไร้วิถีสวรรค์มาบังคับข่ม วิชามือปราบโจรต่างภพของเจ้าจะจับเป้าหมายเดียวกันได้ไม่จำกัดครั้ง เจ้าอยากจับจนคู่ต่อสู้เหลือแม้แต่กางเกงในก็ยังได้ตามใจ"
"อ๋อ? จับไม่จำกัดจำนวนครั้ง นี่ดีนิหน่า!"
อวิ๋นเช่อตาสว่างวับ กวาดสายตาดูทิศทางเหมืองที่หมายไว้บนแผนที่ ยักไหล่กล่าวว่า "งั้นไปกันเถอะ ยะไรตอนนี้เราก็ไม่มีที่ไปอื่นอยู่แล้ว ไปดูก็ไม่เสียหลัก ดีกว่าลอยอยู่บนดาวร้างนี่แน่นอน"
สำรวจทิศทางเรียบร้อย อวิ๋นเช่อก้าวเดินบนสะพานลอยแห่งมหาภูติเหนือช่องว่างระหว่างดาวร้าง มุ่งหน้าสู่เหมืองดาวดำ