เล่อเจิ้งเซียงหลิงปาดน้ำตาบนใบหน้า สูดจมูกฟึด แล้วก้าวไปยืนข้างชินอี้ชิ่ง
"ศูนย์หมายพูดถูก ไม่ว่าครั้งใดเขาไม่เคยลงมือทำสิ่งที่ไม่มั่นใจ ตราบที่เขาเคยสัญญาว่าจะกลับมา เราทุกคนก็ต้องรักษาทุกสิ่งที่เขาทิ้งไว้ให้มั่นคง ตั้งใจบำเพ็ญ แล้วคอยวันที่เขาหวนคืน"
ชินอี้ชิ่งพยักหน้า แล้วเงยหน้ากวาดสายตาผ่านบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาเก่าแก่ที่ติดตามอวิ๋นเช่อมาตลอดเส้นทาง ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ปิดอาณาจักรทั้งมวล ทุกคนปิดประตูบำเพ็ญ ห้ามก้าวออกไปแม้ครึ่งก้าว ห้ามเปิดเผยเรื่องนี้แม้ครึ่งคำ อวิ๋นเช่อและบรรดาอาวุโสจากไปแล้ว แต่พวกเรายังอยู่ อาณาจักรเทพนกชิงหลวนยังอยู่ สักวันหนึ่งเราจะก้าวเข้าสู่ภูมิเซียน และทวงคืนสายเลือดที่ต้องชำระนี้ให้ได้อย่างแน่นอน"
กล่าวจบ ชินอี้ชิ่งไม่ลังเล ทำตามคำสั่งของอวิ๋นเช่อโดยตรง บีบกุญแจเพียงดอกเดียวที่ใช้เดินทางเข้าออกมิติโลกาให้แตกสลาย ตัดความหวังของสภาวิถีสวรรค์ที่จะค้นพบมิตินี้ได้ขาดสนิท
หลังปลดปล่อยบรรดาสมาชิกแกนกลางทั้งหมด เย่ชิงซวงก็มาหยุดยืนเบื้องหน้าเล่อเจิ้งเซียงหลิง แล้วถามเสียงเบา
"เซียงเซียง อวิ๋นเช่อจะกลับมาจริงหรือ?"
เล่อเจิ้งเซียงหลิงส่ายหัวเบา ๆ "ไม่แน่ใจ แต่วิญญาณเทพของเขากระจายสลายจริง ๆ สำหรับสภาพแบบนี้......"
พูดถึงตรงนี้นางหยุดคำชั่วครู่ ปลายนิ้วบีบรัดชายเสื้อแน่นจนซีด เสียงเบาหวิวแต่กลับแน่วแน่เต็มเปี่ยม