รอยยิ้มเล่นสนุกบนใบหน้าของจู้เทียนเจียวหุบลงมาก แล้วถูกแทนที่ด้วยการจ้องมองอย่างเยือกเย็น การเลียริมฝีปากของเขาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ และในดวงตาก็เผยความฆาตกรรมออกมาอย่างชัดเจน
“น่าสนใจ น่าสนใจเสียจริง! ยิ่งแกร่งยิ่งดี ยิ่งแกร่ง ยิ่งสังหารก็ยิ่งเปี่ยมสุขสันต์!” เขาแทบไม่อาจรอได้อีกต่อไปที่จะปะทะกับอวิ๋นเช่อ จะได้สัมผัสประสบการณ์อันสูงสุดของการฉีกผู้ต่อสู้ผู้แกร่งกล้าออกเป็นเสี่ยง ๆ
เลิ่งปูติงยังคงใบหน้าเยือกเย็นราวภูเขาน้ำแข็งเช่นเคย แต่นิ้วมือที่กำคฑาผลึกน้ำแข็งกลับบีบแน่นขึ้นเล็กน้อยจนข้อนิ้วขาวซีด
ดวงตาอันเงียบสงบราวบ่อน้ำโบราณของเขาในยามนี้กลับคลื่นลมมืดมิดด้วยอารมณ์อันซับซ้อน มีทั้งความประหลาดใจ ความระแวดระวัง และบางทีอาจมีสายหมอกแห่งความตื่นเต้นที่แทบมองไม่เห็น
การปะทะกับผู้แกร่ง โดยเฉพาะผู้แกร่งที่สามารถทำลายการโจมตีเต็มกำลังของคุนอูได้อย่างง่ายดาย ย่อมจุดประกายความปรารถนาต่อพลังที่ซ่อนอยู่ในห้วงจิตของเขาให้ลุกวาว
จอร์จเชลส์ ผู้ล้มเหลวที่แสร้งทำเป็นลึกลับนัก สะบัดกรอบแว่น แล้วก้มสายตาลง ราวกับกำลังครุ่นคิดหาวิธีเอาชนะอวิ๋นเช่อ
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยกับเพ่ยฉี มงไทที่อยู่เคียงข้างด้วยเสียงเบาที่มีเพียงทั้งสองได้ยิน “เพ่ยฉี ดูเหมือนแผนการของเราต้องปรับเปลี่ยนใหญ่หลวงแล้ว พลังของอวิ๋นเช่อได้ล้ำเลยการประเมินของเราไปทั้งหมด คุนอูในต่อหน้าเขาแทบไม่มีแม้แต่กำลังตอบโต้ เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับเจ้าซ่าลี่หยาในรอบต่อไป ต้องระมัดระวังให้ดี”