เหนือเวทีประลอง หม่าซิงหูบิดคอเสียใหญ่ กระดูกตามข้อต่อดังกร๊วกกร๊ากเป็นจังหวะ เขาจ้องมองไอลิสผู้เล็กแสนเล็กตรงหน้า แล้วกล่าวขึ้นเสียงทุ้มอู้อี้ว่า "เจ้าเด็กน้อย ข้าแนะนำให้เจ้ายอมแพ้เสียตั้งแต่บัดนี้เถิด ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวหมัดข้าส่งเจ้าลอยไปไกล เจ้าจะร้องไห้น้ำมูกไหลดูไม่งามเลย" น้ำเสียงของเขากึกก้อง เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
ไอลิสเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสสะอาดมองหม่าซิงหูอย่างเยือกเย็น ไม่มีแม้แต่เงาของความสยอง น้ำเสียงนุ่มเบาแต่มั่นคง
"การประลองยังไม่เริ่มต้น ชนะแพ้ยังแก้ไม่ได้ ผู้เข้าประลองหม่าซิงหู ขอฝ่ายท่านอภิบาล"
"เฮ้! ยังมีกระดูกกล้าเชียว!" แววเขี้ยวเลือดวาบในดวงตาหม่าซิงหู "ถ้าเจ้าไม่รับน้ำใจ ต้องรับโทษทัณฑ์แล้ว ก็อย่าโทษข้าที่ไม่ยั้งมือเลย!"
ยังไม่ทันสุดเสียงพูด ร่างหม่าซิงหูก็พุ่งเคลื่อนไปแล้ว! เท้าขวากระแทกพื้นเวทีด้วยแรงมหาศาล ทั้งเวทีสั่นสะเทือนรุนแรง คลื่นกระแทกที่ตาเปล่ามองเห็นได้แผ่กระจายออกไปรอบด้าน ทั้งร่างเหมือนกระสุนปืนใหญ่ที่เพิ่งหลุดออกจากลำกล้อง แบกพลังอันดุดันไร้ทางหยุดยั้ง บุกตรงเข้าหาไอลิส!
"กฎแห่งพลัง · ทรมานกระทิงบรรลัย!"
ความเร็วของหม่าซิงหูล้ำเลิศ ไกลกว่าความคล่องแคล่วที่ร่างกายอันมหึมาเช่นเขาควรมี ชั่วพริบตาร่างก็ถึงหน้าไอลิส กำปั้นขนาดเท่าหม้อเผาพร้อมเสียงหวือกวาดอากาศจนฉีกขาด ทุบลงมาที่ใบหน้าของนางอย่างโหดเหี้ยม!
ยังไม่ทันแม้ลมหมัดจะมาถึง พลังอันบ้าคลั่งก็กดดันจนอากาศรอบกายไอลิสแทบแข็งค้าง