ดวงตาของอวิ๋นเช่อหดแคบลงทันที เขาสัมผัสได้อย่างแจ่มชัดถึงพลังอันสยองขวัญที่แฝงมาในดาบหนึ่งฟันนั้น นั่นคือการประสานอันสมบูรณ์แบบระหว่างเจตจำนงแห่งวิถีดาบบริสุทธิ์กับกฎแห่งสายลม กล้าหาญเกรียงไกรและคมเขียวขจร
ต่อหน้าการโจมตีอันเร็วดั่งสายฟ้าแลบนี้ เขาไม่เลือกหลบหลีก กระบี่เฟยเจี้ยนสีเงินม่วงในมือพลิ้วไหวเบาหวิว แสงเงินไหลเวียนบนใบกระบี่ แล้วกระบี่จิตอันกว้างใหญ่ไม่ต่างกันก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า
"เคร้ง!"
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวของเหล็กกระทบเหล็กดังก้องกัมปนาททั่วทั้งจัตุรัสแห่งคำตัดสิน ประกายไฟกระจายสี่ทิศ เบ่งบานกลางอากาศดุจดั่งดอกไม้ไฟ อวิ๋นเช่อกำกระบี่เฟยเจี้ยนมั่นคง รับฟันเงาสายลมอันเต็มแรงของคุนอูไว้ได้อย่างมั่นคง
แรงปะทะอันมหึมาทำให้เวทีประลองสั่นสะเทือนเล็กน้อย โดยมีทั้งสองคนเป็นแกนกลาง คลื่นพลังที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่กระจายออกไปรอบด้าน พัดเสื้อผ้าของผู้ชมใต้เวทีปลิวไสว
ความประหลาดใจผุดขึ้นบนใบหน้าของคุนอู เขาไม่คิดว่าอวิ๋นเช่อจะรับหมัดเต็มแรงของตนไว้ได้ง่ายดายเช่นนี้ แถมจากสีหน้าแล้ว ดูเหมือนยังมีกำลังเหลือเฟืออีกด้วย
สงครามจิตในดวงตาเขายิ่งลุกโชนยิ่งขึ้น แขนทั้งสองออกแรงกดอย่างกะทันหัน แสงสีเขียวขจรบนใบดาบระส่ำระสาย กฎแห่งสายลมหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง มุ่งจะกดขี่อวิ๋นเช่อให้จมหาย
"ดาบของเจ้า...เร็วจริง"
อวิ๋นเช่อเอ่ยเสียงเรียบ ๆ แต่เสียงนั้นกลับดังชัดถ้อยชัดคำท่ามกลางเสียงอึกทึก
ข้อมือเขาหมุนเบา กระบี่เฟยเจี้ยนไหลเลื่อนไปตามใบดาบดุจงูเหลือมมีชีวิต แรงอันประณีตปฏิภาคปลดปล่อยแรงโจมตีของคุนอูไปได้มากมาย พลางชี้ปลายกระบี่เข้าตรงข้อมือที่กำดาบของอีกฝ่าย