อวิ๋นเช่อวางกล้องส่องทางไกลลง หันกลับมามองสามสาว “เราจัดการให้เร็วที่สุด ตามหาเฮยโตวมาถามให้ชัดว่าสมาคมเซียนวิญญาณมืดทดลองเพื่ออะไร แล้วยึดเรือลำนี้มุ่งตรงไปฐานทัพ”
พูดจบ ทั้งสี่คนหันตัวเดินลงบันไดอีกครั้ง คราวนี้ยิ่งเดินลงลึก นอกจากกลิ่นเหม็นคาวเน่ายังมีระลอกพลังเซียนสีแดงดำเข้มข้นแผ่ซ่านออกมา ประตูคุกน้ำถูกระเบิดจนแหลกลาญ ชายสูงในผ้าคลุมสีดำยืนอยู่บนกองศพ มือหนึ่งห้อยเหลือกเนื้อของปิศาจที่ยังบิดตัวอยู่ มุมปากแต้มรอยยิ้มเย็นเยียบ
เมื่อเห็นอวิ๋นเช่อกับพวกเดินเข้ามา มันดึงฮู้ดบนหัวออก เผยใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีเขียว ดวงตาดุดันเยือกเย็น
“ข้ายังงงว่าหนูน้อยตัวไหนแอบไต่ขึ้นมาได้ ที่แท้คืออวิ๋นเช่อแห่งสหภูมิมังกรเสวียนนี่เอง กล้าหาญไม่เบาจริง ๆ ถึงกับเดินเข้าปากกับดักมาเอง”
อวิ๋นเช่อคว้าดาบสับเซียนก้าวออกไปหนึ่งก้าว พลังเซียนสีแดงระอุไหลออกมาจากดาบทีละน้อย
“เจ้ารู้จักข้า? ดูท่าสมาคมเซียนวิญญาณมืดรอข้ามานานแล้วสินะ?”
เฮยโตวหัวเราะก้อง ยกเท้าบดข้อมูลกระดูกปิศาจที่พยายามลุกขึ้นข้างเท้าจนแปลกเป็นผง เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความยโส
“ไม่งั้นเจ้าคิดว่าทำไมถึงได้แผนที่ทะเลมาง่ายดาย และขึ้นเรือมาอย่างราบรื่นนัก? ประมุขของพวกเราคำนวณไว้นานแล้วว่าเจ้าจะมา ตั้งใจให้ข้ารอดักปิดตาข่ายอยู่ที่นี่ วันนี้เจ้ามาถึงแล้ว ก็อย่าฝันจะไปไหน!”
เสียงพูดเพิ่งจางหาย มันฟาดมือลงบนกำแพงเหล็กข้างตัว เสียงสัญญาณเตือนดังแหลมคำรามทั่วคุกน้ำในทันที ประตูโลหะผสมหนาหนักค่อย ๆ ลงมาปิดกั้นทางออกจนมิด กล่องไข่ทุกใบที่จมอยู่ในน้ำแตกร้าวพร้อมกัน ปิศาจสายเลือดที่สรรสร้างจนสมบูรณ์กว่าร้อยตัวส่ายตัวไต่ออกมา ดวงตาสีเลือดหมดทั้งร้อยจ้องมั่นที่อวิ๋นเช่อทั้งสี่พร้อมกัน