เฮยโตวโกรธจัด พุ่งเข้าไปยังกล่องเหล็กที่ลึกสุดของคุกน้ำราวคลั่ง ภายในนั้นบรรจุมารดาอสูรขั้นสุดยอดที่เขาบ่มเพาะมาสามปี เพียงจุดระเบิดแกนกลางของมารดาอสูรลง คุกน้ำทั้งหมดจะถูกทำลายเป็นผงธุลี พร้อมกันนั้นเรือลำนี้ก็จะจมดับสู่ก้นสมุทร
"ข้าจำเป็นต้องกล่าวคำขอโทษกับเจ้าหรือไง ตายซะ! เจ้ากระจอก!"
อวิ๋นเช่อไม่ยื่นโอกาสให้อีกฝ่ายแม้แต่น้อย พลังดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวหลอมรวมกันเป็นหอกยาวเส้นหนึ่ง ทิ่มลงอย่างเดือดดาลที่เอวหลังของเฮยโตว ทะลุผ่านตันเถียนเซียนฝู่ของเขาเข้าไปโดยตรง เฮยโตวทั้งร่างแข็งค้าง ร่างกายมหึมานั้นพลันอ่อนแรงถล่มลง หันศีรษะมองอวิ๋นเช่อด้วยความไม่อยากเชื่อ
"เจ้า...เจ้ากล้าทำลายเซียนฝู่ของข้า..."
"ในฐานะนักวิจัยส่วนตัวที่สมบูรณ์แบบ เซียนฝู่จะมีค่าอะไรนักหรือ?"
อวิ๋นเช่อก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว ยกมือฟันดาบลงเด็ดขาด ศีรษะกลมโตของเฮยโตวร่วงหล่นลงสู่แอ่งน้ำ ลอยค้างอยู่เหนือผิวน้ำ ดวงตาสีเลือดนั้นยังจ้องมองไม่วางตา
จัดการเฮยโตวเสร็จ อวิ๋นเช่อจึงหันไปมองยังส่วนลึกสุดของคุกน้ำ ที่นั่นวางกล่องเหล็กปิดผนึกสูงครึ่งตัวคน เสียงกระแทกเป็นจังหวะสม่ำเสมอดังขึ้นจากผิวกล่อง สิ่งของภายในยังคงมีชีวิตอยู่
เล่อเจิ้งเซียงหลิงเดินไปยังข้างกล่อง ปลายนิ้วเคาะผนังกล่องอันเย็นเยียบ "สิ่งที่อยู่ข้างในนี่คือมารดาอสูรขั้นสุดยอดที่มันพูดถึงหรือ?"
ฮั่วจิ่นชางยกมือปลุกพลังห้วงว่างเปล่า ลากเบา ๆ เพียงครั้งเดียวก็ฉีกฝากล่องออก กลิ่นคาวเลือดมังกรที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมลอยออกมา ทุกคนกวาดสายตามอง ภายในกล่องกลับมีทารกครึ่งมังกรครึ่งมนุษย์ขดตัวอยู่ ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรเรียงแน่น หับตานิ่งไม่ขยับ แต่หัวใจยังเต้นอยู่อย่างช้า ๆ