แสงกระบี่กับหมอกดำระเบิดขึ้นกลางท้องฟ้าดาว ดาวเคราะห์น้อยที่ล่องลอยนับไม่ถ้วนถูกคลื่นแรงกระแทกบดขยี้จนเป็นผงธูละออง
ฉินเย่หลานปลายเท้าแตะลงบนเศษดาวที่ยังหลงเหลืออยู่ก้อนหนึ่ง เส้นผมประปรายไปด้วยฝุ่นดาว ลมหายใจเริ่มกระชั้นขึ้นเล็กน้อย
บ่าซ้ายของนางถูกหมอกมืดฉีกขาดจนลึกเห็นกระดูก หมอกสีดำกำลังแทรกซึมผ่านบาดแผลเข้าสู่ร่างกาย ค่อย ๆ กัดกินแก่นแสงน้ำแข็งของนางไม่หยุด
หลานเย่ชิงหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากนาง ครึ่งร่างถูกแสงน้ำแข็งแช่แข็งจนแข็งทื่อ ใบหน้าที่เคยเหมือนฉินเย่หลานทุกประการ ตอนนี้ครึ่งหนึ่งกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งใสสาดประปราย
นางยกมือหักเกล็ดน้ำแข็งบนใบหน้าออก รอยยิ้มเย็นชาแผ่ออกจากมุมปาก
"อย่างนั้นเหรอ? แค่พลังเท่านี้ก็อยากจะกลืนกินข้า? ไม่เท่าที่เจ้าจะสละการต่อต้านเพื่อสมหวังแก่ข้าเสียดีกว่า จากนี้ไปร่วมเดินตามพี่สาวอย่างข้ามิใช่ย่อมดีกว่าหรอก!"
"เจ้าพูดถึงฉินอีชิงงั้นหรือ ณ บัดนี้นางมิใช่พี่สาวของข้าอีกต่อไปแล้ว"
ฉินเย่หลานกัดฟันแน่น พลังน้ำแข็งไหลผ่านบาดแผล ทันทีที่แช่แข็งหมอกมืดที่แทรกซึมเข้ามาในร่าง นางสวนกลับด้วยหนึ่งดาบ แสงน้ำแข็งกว่าสิบสายฟันผ่านอากาศออกไป มุ่งตรงสู่จุดวิชญาณรอบกายของหลานเย่ชิง
"เจ้ากับข้าละมุมทางคนละมหาวิถี ข้าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเข้าร่วมอาณาจักรแห่งความมืด"
หลานเย่ชิงร่างสั่นไหวหลบดาบฟัน ปลายนิ้วพุ่งเข็มดำหลายเส้นออกมา เข็มเหล่านั้นจุ่มไว้ด้วยยาพิษมืดที่นางบ่มเพาะมานับพันปี แค่เกาผิวเปื้อนเนื้อเพียงเล็กน้อยก็จะไหลผ่านเส้นเลือดพิฆาตแก่นแท้ของผู้โดนจนตาย
"ละมุมทางคนละมหาวิถี? ทุกคนต่างก็แสวงหาหนทางเหนือการหลุดพ้น มีอะไรต่างกันเล่า?"