บนศิลาจารึกนิรันดร์ ชื่อของหลานเย่ชิงม้วนดับกลายเป็นเถ้าธุลีในชั่วพริบตา ส่วนชื่อของฉินเย่หลานระเบิดแสงระยับราวดาวฤกษ์ ครองที่นั่งแห่งชัยชนะไว้มั่นคง
บนแท่นชมการต่อสู้เกิดเสียงฮือฮาต่ำ ๆ หลายคนพากันทอดถอนใจให้ความดุเดือดของศึกครั้งนี้ บ้างก็อิจฉาในการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของฉินเย่หลานหลังหลอมรวมกับร่างด้านมืด
เจ้าจู่เทพเทียนหยวนหรี่ตาลง ปลายนิ้วเคาะที่ที่พักแขนของบัลลังก์เบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงต่ำกับเจ้าจู่เทพข้างกายว่า "ดังที่ข้าคาด การหลอมรวมร่างต้นกำเนิดกับร่างด้านมืด ย่อมยกระดับตนเองได้มหาศาลจริง ร่างสถิตนี้ยอดเยี่ยมกว่าที่พวกเราคาดไว้เสียอีก"
เจ้าจู่เทพข้างกายรีบพยักหน้าเห็นด้วย แววตาเต็มไปด้วยความโลภ
เย่ชิงซวงที่ลอยค้างอยู่ในใจก็ได้ราวางลง สูดลมหายใจยาวแล้วกล่าวว่า "ชนะสักที ตอนนั้นข้าแทบกลัวว่าสองคนนั้นจะตายพร้อมกันไปทั้งคู่ ทำไมนางถึงไม่ใช้แผ่นอักขระมารหรือเหรียญกู้ยืมเลยนะ"
เล่อเจิ้งเซียงหลิงกล่าวว่า "คงกลัวว่าไพ่ตายจะถูกเปิดเผย เพราะตอนนี้เพิ่งผ่านไปเพียงรอบที่สอง หากเปิดไพ่ตายเร็วเกินไป ศึกรอบถัดไปของพวกเราจะลำบากยิ่ง อีกอย่าง นางมีของวิเศษช่วงชีวิตที่อวิ๋นเช่อมอบให้ติดตัว แม้แพ้จริงก็ไม่ถึงตายหรอก"
ไม่ช้า ฉินเย่หลานลอยกลับมาถึงข้างกายอวิ๋นเช่อและพวกพ้อง เธอยิ้มแล้วเอ่ยว่า "ข้าชนะแล้ว"
อวิ๋นเช่อพยักหน้าด้วยความชักส่าว "จริง ๆ แล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องสู้ลำบากขนาดนั้น ขว้างสมบัติพิเศษสักชิ้นไปก็พอ จะปราบนางก็ไม่ยาก"