ผู้อาวุโสผมขาวล้มลงแน่นิ่งอยู่ก้นหลุม จ้องมองอาร์คิเมสที่ยืนกายบังอยู่เบื้องหน้า ไม่แม้แต่จะมีเรี่ยวแรงขยับนิ้วเดียว
ใครจะไปคาดคิด การศึกชิงชะตาแคว้นที่ธรรมดาเพียงใด กลับสามารถดึงมหาอสูรมารที่หลับใหลอยู่ในรอยแยกแห่งครรภมิติให้ตื่นขึ้นมาได้
นี่มิใช่เพียงเจอสิ่งอัปมงคล แต่เท่ากับเผาผลาญชะตาแคว้นของกู้ถิงแห่งไอร์แลนด์จนหมดสิ้น
อวิ๋นเช่อยืนอยู่ปากหลุม ดวงตาสีเทารวมประกายมองมหาอสูรมารที่พันพานด้วยพลังมารดำเบื้องหน้า ปลายนิ้วสั่นสะเทือนด้วยมหาวิถีโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
เขารับรู้ได้ว่า พลังของอาร์คิเมสเบื้องหน้านี้ทรงพลังกว่าอสูรมารตนใด ๆ ที่เคยพบมา
กระมังจะเช่นเดียวกับตน ได้แตะถึงเพดานแห่งพลังสูงสุดของโลกนี้แล้ว
อาร์คิเมสเงยหน้าขึ้น ดวงตาเหลืองขุ่นมัวตกอยู่บนร่างของอวิ๋นเช่อ แล้วเปล่งเสียงถอนใจต่ำ ๆ จากลำคอ
"ไม่คิดว่าในหมู่มนุษย์จะมีผู้แตะถึงพลัง 'ไร้ขีดจำกัด' ได้เช่นนี้ ต้องยอมรับว่า เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริง ๆ"
อวิ๋นเช่อไม่แสดงอาการใดให้เห็น มหาวิถีสีเทาที่ปลายนิ้วหมุนวนช้า ๆ เสียงกลับไร้ซึ่งคลื่นลมใด ๆ
"ไม่ต้องประหลาดใจหรอก อีกครู่เมื่อข้าส่งเจ้าลงนรก ข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่ทรมาน"
อาร์คิเมสได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวแหลมคมเต็มปาก หัวเราะต่ำ ๆ พลังมารดำรอบกายปั่นป่วนรุนแรงขึ้น จนกระทั่งม่านอวกาศถูกกัดกร่อนจนเกิดรูหนอนดำเล็ก ๆ เรียงรายเต็มท้องฟ้า
"เด็กน้อยโอหัง! เจ้ายังไม่เคยเห็นความมืดมนที่แท้จริงของโลกนี้เลย กล้าพูดจาโอ้อวดเช่นนี้หรือ? พลัง 'ไร้ขีดจำกัด' ตกไปอยู่ในมือเจ้า เท่ากับทิ้งของวิเศษให้เสื่อมสลายเปล่าประโยชน์!"