เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสิ่นเจียอวี้ก็แย้มยิ้มงดงาม
ตำแหน่งขั้นสองนั้นมีทั้งเจาอี๋ เจาหรง และเจาหยวน แม้จะอยู่ในขั้นเดียวกัน แต่ตามธรรมเนียมที่สืบทอดกันมา ในสามตำแหน่งนี้เจาอี๋เป็นอันดับหนึ่ง
กล่าวได้ว่านางมิได้เพียงเลื่อนขั้น แต่ยังได้เป็นผู้นำแห่งสามเจาอีกด้วย
ในวังหลัง นอกจากฮองเฮาและสามตำแหน่งเฟยแล้ว ตำแหน่งเจาอี๋ของนางก็นับว่าสูงที่สุด
ข่าวนี้ย่อมชวนให้ยินดีเป็นธรรมดา
ความขมขื่นที่นางกล้ำกลืนโอสถลงไปก็มิได้สูญเปล่า
เสิ่นเจียอวี้เปลี่ยนเป็นอีกคน นางแย้มยิ้มหวานแล้วกล่าวอย่างว่าง่ายว่า “ขอบพระทัยฝ่าบาท”
เพ่ยเยี่ยนเลิกพระขนงขึ้นเล็กน้อย ตรัสถามอย่างเย็นชาว่า “ต่อไปนี้รู้แล้วหรือยังว่าควรทำเช่นไร”
เสิ่นเจียอวี้แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “รักษากฎวังหลวง บำเพ็ญคุณธรรมประพฤติตนให้เหมาะสมหรือเพคะ”
น้ำเสียงของเพ่ยเยี่ยนพลันไม่สบอารมณ์ ตรัสเตือนว่า “เสิ่นเจียอวี้”
เสิ่นเจียอวี้ก้มหน้าลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยากว่า “ดื่มยาให้หมดเพคะ”
นางซึมเซาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะฮึดสู้ขึ้นมาในเวลาไม่นาน แล้วเอ่ยถามว่า “ฝ่าบาท ทรงคิดจะจัดการเรื่องเมื่อคืนอย่างไรเพคะ”
เมื่อคืนจักรพรรดิสั่งประหารหร่วนซื่อโดยตรง แต่เสิ่นเจียอวี้รู้ดีว่าเรื่องหลังจากนั้นมิได้เรียบง่ายเพียงนี้
หร่วนซื่อกล้าลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิ นี่เป็นความผิดร้ายแรงที่มิอาจให้อภัย ย่อมต้องพัวพันไปถึงคนทั้งตระกูล
เป็นดังที่คาด เพ่ยเยี่ยนตรัสสั้นกระชับว่า “ให้คนทั้งตระกูลรับโทษ บุรุษส่งไปเป็นทหารในกองทัพ สตรีให้ขึ้นทะเบียนเป็นนางคณิกา ชั่วชีวิตมิอาจได้รับการอภัยโทษ”