ถ้อยคำนี้นับว่าหนักหนาไม่น้อย
แทบจะเป็นการตำหนิแล้ว
ต่อหน้าพระสนมทั่วทั้งหกตำหนัก ฮองเฮาลั่วเสียพระพักตร์จนหมดสิ้น สีพระพักตร์พลันซีดขาว พระวรกายโงนเงน แทบคุกเข่าไม่อยู่
เมื่อฮ่องเต้กริ้ว แม้แต่ฮองเฮายังไม่อาจรอดพ้น พระสนมที่เหลือยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
พระสนมหลายคนที่พึ่งพิงฮองเฮาลั่วอยู่ ก็ไม่กล้ากล่าววิงวอนแทนฮองเฮาสักคำ
ทุกคนเพียงรอให้ฮ่องเต้ตัดสินพระทัยอย่างเงียบงัน
ครู่ใหญ่ เสียงเย็นชาของเพ่ยเยี่ยนก็ดังมาจากที่ประทับเบื้องบน «ในเมื่อเป็นการวางยาพิษ ย่อมต้องมีต้นตอ จงไปสืบค้นทั่วทั้งหกตำหนักอย่างละเอียด อย่าให้ตกหล่นแม้แต่แห่งเดียว»
«รับพระบัญชา» ชิ่งอันนำขันทีและนางกำนัลหน้าพระที่นั่งออกจากตำหนักเฉาหยาง
ฮองเฮาลั่วและพระสนมทั้งหลายยังคงคุกเข่าอยู่ในท้องพระโรง เมื่อไม่มีรับสั่ง ก็ไม่มีผู้ใดกล้าลุกขึ้น
ภายในท้องพระโรงเงียบงันอยู่พักใหญ่
เพ่ยเยี่ยนมองผ่านสายลูกปัดบนมงกุฎไปยังที่แห่งหนึ่ง จากนั้นจึงตรัสว่า «ทุกคนลุกขึ้นก่อนเถิด»
ฮองเฮาลั่วและพระสนมทั้งหลายจึงได้รับการประคองให้ลุกขึ้น
ฮุ่ยเฟย์เป็นพระสนมขั้นสองชั้นเอก ทั้งยังเป็นพระมารดาขององค์ชาย ฐานะสูงศักดิ์ บัดนี้นางถูกวางยาจนหมดสติ เรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็ก
พระสนมขวัญอ่อนบางคนตกใจจนร้องไห้แล้ว เกรงว่าเรื่องนี้จะพัวพันมาถึงตน ส่วนผู้ที่มีตำแหน่งสูงยังพอสงบสติได้ ทว่าสีหน้าก็มิได้ดีไปกว่ากันนัก
เสิ่นเจียอวี้กลับสงบนิ่งยิ่ง
หลังตระหนักว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา นางก็ให้คนตรวจสอบทั่วทั้งตำหนักอี้ฮวาไปหนึ่งรอบแล้ว ก่อนออกมาเมื่อเช้านี้ยังให้ตรวจอีกครั้ง
ไม่มีปัญหาใดทั้งสิ้น
เรื่องนี้คงมิได้มุ่งเป้ามาที่นาง