ในวังแห่งนี้ ผู้ที่ขัดแย้งกับไฉหนี่ว์หร่วนในช่วงนี้ และยังลงมือทำเรื่องนี้ได้ภายใต้สายตาของลี่เฟย์ จะเป็นใครไปได้เล่า?
เมื่อชีหรงหัวเอ่ยเตือน เหล่าพระสนมย่อมนึกถึงความขัดแย้งเมื่อหลายวันก่อน
สายตาของพวกนางจงใจบ้างไม่จงใจบ้าง พากันเหลือบมองเสิ่นเจียอวี้
เสิ่นกุ้ยผินผู้นี้ ดูคล้ายมีทั้งแรงจูงใจและความสามารถที่จะทำเรื่องนี้สำเร็จหรือไม่?
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเหล่าพระสนม แววขบขันวูบหนึ่งก็ฉายผ่านดวงตาที่หลุบต่ำของชีหรงหัว
อันที่จริง ตอนเสิ่นกุ้ยผินเข้าวัง นางตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่เป็นศัตรูกับอีกฝ่าย
ทว่าในช่วงนี้ ข่าวที่ว่าเสิ่นกุ้ยผินเข้าออกตำหนักเซวียนเจิ้งอยู่บ่อยครั้ง ทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ
ทั้งที่เสิ่นกุ้ยผินยังไม่เคยถวายงาน แต่กลับทำให้นางรู้สึกถึงภัยคุกคามยิ่งกว่าเหล่าพระสนมหน้าใหม่ที่เคยถวายงานแล้วเสียอีก
วันนี้เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทานให้ ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นฝีมือของเสิ่นกุ้ยผินหรือไม่ เพียงสาดโคลนใส่นาง เมื่อเกิดเค้าความสงสัยขึ้นแล้ว ก็ยากจะกดเอาไว้ได้
ฝ่าบาทย่อมทรงรังเกียจเสิ่นกุ้ยผินขึ้นมาบ้าง
นี่คือจุดประสงค์ของนาง
ชีหรงหัวอดลำพองใจไม่ได้
เสิ่นเจียอวี้ถอนหายใจเบา ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น จากนั้นก็เผชิญสายตาของคนทั้งตำหนัก ก่อนหันไปมองชีหรงหัวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ «ข้าเห็นว่าชีหรงหัวดูเหมือนจะมีความนัยแอบแฝง?»
สีหน้าชีหรงหัวแข็งค้าง คาดไม่ถึงว่าเสิ่นเจียอวี้จะเปิดโปงตรง ๆ ยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอย่างเปิดเผย
ทว่านางไม่ได้ตื่นตระหนกนัก
อย่างไรเสีย เมื่อครู่นางก็ไม่ได้ระบุชื่อใคร เพียงกล่าวชี้นำเป็นนัยเล็กน้อยเท่านั้น
คนอื่นจะคิดอย่างไร อย่างไรก็โยนความผิดมาที่นางไม่ได้กระมัง
«กุ้ยผินเหนียงเหนียงทรงคิดมากไปแล้ว หม่อมฉันเพียงเศร้าใจที่ไฉหนี่ว์หร่วนประสบเคราะห์ กลัวว่านางจะเสียครรภ์ทั้งที่ยังมีความคับแค้น จึงกล่าวเช่นนั้นเพคะ»
น้ำเสียงของเสิ่นเจียอวี้เรียบเฉย ฟังไม่ออกว่ารู้สึกเช่นไร «เช่นนั้นหรือ?»