เพ่ยเยี่ยนตั้งใจตรวจฎีกา เว้นระยะราวครึ่งชั่วยามก็จะพักสายตาสักครู่
ยามพักสายตา สายตาของเขามักเลื่อนไปหยุดที่เสิ่นเจียอวี้อย่างตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง
แรกเริ่มยังดีอยู่ สตรีผู้นั้นดูมีชีวิตชีวาขณะอ่านเอกสาร คงรู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย
ต่อมา นางเริ่มมีสีหน้าอ่อนล้า เปลือกตาก็หนักอึ้งขึ้นทุกที
ตลอดหนึ่งชั่วยามนี้ เพ่ยเยี่ยนได้ยินนางหาวอยู่หลายครั้ง
ไม่รู้ว่าเมื่อคืนพักผ่อนไม่เพียงพอ หรือเพราะน่าเบื่อแห้งแล้ง หรืออาจเป็นทั้งสองอย่าง
ครั้นถึงยามเที่ยง เพ่ยเยี่ยนลุกจากหลังโต๊ะทรงพระอักษร ก็เห็นเสิ่นเจียอวี้ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะแล้ว
เพ่ยเยี่ยนสาวเท้าไปหยุดตรงหน้านาง กวาดตามองแวบหนึ่ง
เอกสารหลายตั้งที่วางอยู่บนโต๊ะถูกนางจัดแยกประเภทเรียบร้อยแล้ว เขาหยิบขึ้นมาดูสองสามเล่ม พบว่าเรียงลำดับก่อนหลังไว้ ทั้งยังจัดตามความสำคัญเร่งด่วนของเรื่องราวอีกด้วย
ที่ยิ่งไปกว่านั้น บนเอกสารบางฉบับยังมีบันทึกของนาง บ้างก็วงจุดที่นางไม่เข้าใจเอาไว้ ส่วนอีกหลายแห่งเป็นความเห็นหรือข้อวิจารณ์
เพ่ยเยี่ยนวางฎีกาในมือลง สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติของนาง
เขารู้ดี
นอกจากนิสัยเอาแต่ใจแล้ว นางยังเฉลียวฉลาดยิ่ง แตะเพียงนิดก็เข้าใจ มิได้ด้อยไปกว่าสนมในวังที่กุมอำนาจมาหลายปี เพียงขาดประสบการณ์และความรู้เห็นเท่านั้น
เช่นนี้ก็ดีแล้ว ความเพียรย่อมชดเชยความบกพร่องได้ สิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ สั่งสมและเติมเต็มได้ทั้งนั้น ช่วงที่สนมเอกทั้งสามกุมอำนาจคานกันอยู่ในยามนี้ นับเป็นโอกาสเรียนรู้ที่ดีที่สุดของนาง
ภายหน้าเมื่อนางขึ้นสู่ตำแหน่งสูงและกุมอำนาจ ก็จะไม่ถูกขัดขวางจนลำบากเกินไป