ความรู้สึกของความตายเข้าปกคลุมกู้หานในพริบตา!
แย่แล้ว!
หัวใจของเขากระตุกวูบ พลังวิญญาณในกายพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายตอบสนองโดยสัญชาตญาณถอยกรูดไปด้านหลัง
กล้าสู้ตาย
ไม่ได้แปลว่าต้องโง่เขลาไปเสียชีวิต!107
“ฟึ่บ!”108
ท่าทีของกู้หานดูเหมือนจะกระตุ้นความโกรธของมัน ปลายลิ้นสีแดงสดแลบออกมา กลายเป็นแสงแดงสายหนึ่ง พุ่งเข้าฉกกัดใส่กู้หานด้วยความเร็วที่ยากจะตามด้วยตาเปล่า!
เพียงชั่วพริบตา!
ก็มาถึงเบื้องหน้ากู้หานแล้ว!
เขี้ยวพิษสีขาวดุจหิมะน่าหวาดกลัวยิ่งนัก กลิ่นคาวสาบและแรงกดดันอันรุนแรงพุ่งเข้ามาปะทะหน้า!
หนีไม่พ้น!
สู้ตาย!115
ในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
กู้หานทันได้แต่เพียงเกิดความคิดนี้!
ยามนี้ ญาณหยั่งรู้อันเหนือกว่าคนทั่วไปของเขาก็ได้ช่วยเหลือเขาอีกครั้ง ถึงแม้ความเร็วของงูเล็กจะเร็วเกินไปนัก แต่ในประสาทสัมผัสของเขา กลับพอจะไล่ตามวิถีการพุ่งตัวของมันได้อย่างยากเย็น!
ฉัวะ!
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย!116
เขาชักกระบี่ยาวออกมาอย่างฉับไว พลังวิญญาณอันน้อยนิดในกายหลั่งไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง พุ่งตัดไปที่คอของงูเล็กทันที!
ตรงนั้น...
คือจุดอ่อนของมัน!
“ฟึ่บ!”117
ภายในดวงตาสีแดงเข้มรูปรีของงูเล็ก กลับปรากฏแววระแวดระวังแบบมนุษย์ขึ้นมา ร่างกายบิดเล็กน้อย หลบจุดสำคัญอันตรายไปได้ทันที!
เคร้ง!118
เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน!
เกล็ดบนตัวงูเล็กกระเด็นเป็นประกายไฟ แต่กลับมีรอยขีดขาวลึกเพิ่มขึ้นมาหนึ่งรอย!
นอกจากนี้
ไม่มีความเสียหายอื่นใดอีก!
ส่วนกู้หาน ทั้งแขนขวาไร้ความรู้สึกแล้ว สั่นเทิ้มไม่หยุด แม้แต่กระบี่ยาวยังแทบจับไม่มั่นคง
“ฟึ่บ!”119
ด้วยความเจ็บปวด
งูเล็กคลั่งแค้นขึ้นมา ร่างกายบิดอีกครั้ง สบัดฟันกัดเข้าที่หว่างนิ้วหัวแม่มือของกู้หานทันที!
เจ็บ!
ร้อน!
ชั่วพริบตา พิษถูกฉีดเข้าไปในร่างของเขา ความร้อนอันทนไม่ได้ ราวกับจะเผาเขาจนไหม้เกรียม ไหลไปตามรอยแผลพุ่งขึ้นสู่แขน และแขนนั้น...ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มในพริบตา!