"ใคร!"
ผู้คนในที่นั้นต่างสะดุ้งตกใจ พลางหันกลับไปในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยท่าทีระแวดระวัง
แต่เมื่อเห็นว่าผู้ที่มานั้นคือกู้หาน ท่าทีระแวดระวังบนใบหน้าของพวกเขาก็ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นและความละโมบ
"เขา... เหมือนจะเป็นกู้หานคนนั้นหรือไม่?"
"ไม่ผิดแน่ หน้าตาเหมือนกับที่บรรยายไว้ในประกาศค่าหัวถึงเก้าเศษ ต้องเป็นเขาแน่นอน!"
"เฮอะๆ พอดีข้ากำลังหาหมอนี่ไม่เจอ ที่แท้ก็บึ่งมาส่งถึงหน้าประตูเองเสียได้!"
"เขาสมองเสียหรือเปล่า ถึงกล้าเปิดเผยตัวตนขนาดนี้?"
"..."
พูดกันพลาง ฝูงชนก็ค่อย ๆ รุกเข้าใกล้กู้หานอย่างช้า ๆ
"คนชั่ว!"
บนหลังของกู้หาน อาฉ่าพูดขึ้นด้วยความโกรธแค้น
"คุณชายไม่รู้จักพวกเจ้าเลยด้วยซ้ำ พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรจะมาฆ่าคุณชาย!"
"ก็เพราะเขาฆ่าบิดาตัวเอง!"
ในฝูงชน
ผู้ที่มีระดับการบำเพ็ญสูงสุดพูดด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความชอบธรรม
"ที่พวกเราฆ่าเขา ก็เพื่อกำจัดภัยพิบัติหนึ่งออกจากโลกนี้!"
"ทั้งกำจัดภัยพิบัติได้ ทั้งยังได้ผลึกปราณอีก ทำไมจะไม่ทำเล่า?"
"ใช่แล้ว! ตามที่ข้าเห็น พวกเราช่วยตระกูลกู้เรื่องใหญ่ขนาดนี้ แค่สองพันผลึกปราณยังน้อยไปด้วยซ้ำ!"
"..."
ผู้คนต่างพูดกันคนละประโยค ทำให้อาฉ่าโกรธจนน้ำตาคลอเบ้า
"พวกเจ้า..."
"อาฉ่า"
กู้หานสีหน้าเฉยเมย ค่อย ๆ ชักกระบี่ยาวขึ้น
"ไม่ต้องไปเสียเวลาพูดกับพวกมันให้มากความ ที่จริงข้าฆ่าบิดาหรือไม่ มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว! สิ่งสำคัญคือ ตอนนี้หัวของข้ามีค่าเท่ากับสองพันผลึกปราณ!"
"จำไว้!"
"การไปพูดเหตุผลกับคนที่ไม่รู้จักเหตุผล คือสิ่งที่โง่เขลาที่สุดในใต้หล้า!"
"คุณชาย..."
อาฉ่าเช็ดน้ำตา
"แล้วจะทำอย่างไรดีล่ะ?"
"ง่ายมาก!"
สายตากู้หานกวาดมองไปทั่วฝูงชน แล้วพ่นคำหนึ่งออกมาเบา ๆ
"ฆ่า!"
ฉัวะ!
ทันทีที่คำพูดจบลง
กระบี่พลังงานอันคมกริบไร้เทียมทานยาวประมาณหนึ่งคืบก็พุ่งออกมาอย่างกะทันหัน กลางอากาศแยกออกเป็นสองสาย แล้วตกลงกลางฝูงชน!
ระดับการบำเพ็ญมาถึงขั้นเปิดเส้นลมปราณสี่ชั้น
เขาก็สามารถหลอมรวมกระบี่ต้าเหยี่ยนสายที่สองได้สำเร็จแล้ว!
"อ๊า!"
"ช่วย..."
ความเร็วของกระบี่พลังงานนั้น ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นทะลวงทวารยังยากจะหลบเลี่ยง แล้วจะให้พวกเขาเหล่านี้รอดได้อย่างไร?