โลกกำลังสั่นสะเทือน พลังงานมิติโหมซัดไปมา ราวกับทุกสายตาของทั้งโลกต่างจับจ้องไปที่ล็อกกี้คันคูร์ เทพแห่งก็อบลิน แจ็กคัล และโทรล
เหล่ามังกรยักษ์ ปีศาจ และสิ่งมีชีวิตธาตุ ลูบหน้าขึ้นมองโลกใบนี้ด้วยความไม่แน่ใจ
เพียงวินาทีก่อนหน้านี้เอง พวกมันรู้สึกได้ถึงความเป็นปฏิปักษ์ของทั้งโลกที่มีต่อพวกมัน!!
โลกที่ไร้ซึ่งความหมายของชีวิต กลับสามารถเกิดความเป็นปฏิปักษ์ขึ้นมาได้!!
โลกไม่ต้อนรับพวกมัน อยากขับพวกมันออกไป!
ภายในม่านพลังกั้นมิติ ใต้แสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง
ล็อกกี้คันคูร์ เทพแห่งก็อบลิน แจ็กคัล และโทรล ผู้มีร่างจริงอันกำยำ แม้ยังคงแบกรับการระเบิดตัวเองของเหล่ามังกรยักษ์ พลังเทพของเขายังถูกกัดกร่อนอยู่ แต่พลังอันดุดันของเขากลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
บาดแผลที่เหลืออยู่จากการระเบิดตัวเอง กลับฟื้นฟูขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้!!
"ไม่ดีแล้ว โลกใบนี้มีจิตสำนึกของตัวเอง มันรับรู้ความเป็นปฏิปักษ์ของพวกเราแล้ว และกำลังจับจ้องล็อกกี้คันคูร์ เทพแห่งก็อบลิน แจ็กคัล และโทรลอยู่"
"จากนี้ไปพลังของมันจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อาจปลุกคุณสมบัติของเจ้าปฐพีในภาวะวิกฤต และทำสำเร็จถึงวีรกรรมการโต้กลับจากหน้าปากมรณะ!!"
หลายสิ่งหลายอย่างไม่อาจอธิบายได้ด้วยถ้อยคำ ไร้ซึ่งเหตุผล
ตลอดมาไอซินเกนต่างหันหลังให้ความพ่ายแพ้แล้วเปลี่ยนเป็นชัยชนะ วันนี้อาจถูกคู่ต่อสู้แซงกลับเอง!!
พวกเขาไม่ได้ต่อสู้กับล็อกกี้คันคูร์ เทพแห่งก็อบลิน แจ็กคัล และโทรลธรรมดา แต่ต่อสู้กับเขาในฐานะที่โลกทั้งใบฝากความหวังในการช่วยเหลือไว้!!
"แล้วเราควรทำยังไง?"
"แหล่งพลังของมันคือโลกใบนี้ และเหล่าศาสนิกชนของมัน"
"ฆ่าศาสนิกชนของมันให้หมดสิ้น ทำลายโลกของมันทิ้ง เราจะสามารถอ่อนกำลังของมันได้มากที่สุด!!"
"งานกำจัดสิ่งมีชีวิตในโลกนี้มีคนลงมือแล้ว เรามาคิดวิธีทำลายโลกกันเถอะ!!"
"......เธอล่ะ"
นางพรายมังกรหันไปมองปีลั่วลั่ว
แม้พวกเขาจะเป็นผู้เข้มแข็งระดับเทพครึ่งๆ กลางๆ ที่เมาจัดก็กล้าอวดว่ามีพลังรบเทียบเทพครึ่งเทพ ก็ยังไม่กล้าโม้ว่าสามารถทำลายโลกทั้งใบได้!