ฝั่งตรงข้ามของรอยแยกมิติ ไป๋อวี้ยืนอยู่บนหลังของเป็ดมั่ว
มองซากศพของบาดที่ถูกลากออกมา เขาถอนใจเบา ๆ แล้วรีบให้คนลากร่างกลับมา
ร่างของนายทัพระดับสูงสุด 54 แบบนี้ ต้องเก็บเกี่ยวเลือดปีศาจได้อีกไม่น้อยแน่นอน
ก่อนเปิดฉากสงคราม เขารู้มาตลอดว่าจะต้องมีปีศาจระดับสูงสุดสละชีวิต ต่างกันแค่ว่าใครตาย และตายกี่ตัวเท่านั้น
ต่อสู้กับเทพ ไม่ใช่ต่อสู้กับหมาแมวไร้ชื่อ ตายหมดทั้งกองก็ยังไม่ถือเป็นเรื่องแปลก
เมื่อกี้เขาได้เห็นการต่อสู้ผ่านมาแล้ว ยืนยันอีกครั้งถึงพลังของเทพ
แม้แต่เทพที่อ่อนแอที่สุด ก็ไม่ใช่สิ่งที่ครึ่งเทพจะแตะต้องได้
พลังของทั้งสองฝ่ายต่างกันคนละช่วงชั้น!!
โชคดีที่เขาไม่ได้เตรียมแค่ปีศาจใหญ่ระดับสูงสุด 5 ตน แต่ยังมีมังกรยักษ์โบราณอีก 50000 ตัวที่พร้อมระเบิดตัวเอง
อย่างที่หมายเลข 3 เดาไว้ เขาไม่เคยคิดจะให้มังกรต่อสู้กับเทพอยู่แล้ว
ถ้าให้มังกร 50000 ตัวต่อสู้แบบปกติกับเทพก็อบลิน แจ็กคาล โทรลล์ ล็อกกี้คันคูร์ ก็คงแม้แต่ชายผ้าของเขายังจับไม่ได้
แม้โดน มังกรพวกนี้ก็มีโอกาสน้อยมากที่จะทำลายการป้องกันได้
ดังนั้นจึงจบในหนึ่งก้าว ใช้วิธีระเบิดตัวเองเข้าต่อสู้โดยตรง
เทพที่ตายด้วยการระเบิด เมื่อลงทุนแก่นมังกรเข้าไปที่[รังมังกร]ก็ยังฟื้นคืนชีพกลับมาได้
ที่สูญเปล่าไปก็แค่แก่นมังกรบางส่วน
ความเสียหายไม่ได้มากอะไร!
ขอแค่ได้ฆ่าเทพก็อบลิน แจ็คัล ทรอลล์ — ล็อกกี้คังคูร์ให้ตาย ไม่ต้องพูดถึง 50000 ตัว แม้เป็น 100000 ตัว ไป๋อวี้ก็เสียได้
ภายใต้การระเบิดตัวเองอันบ้าคลั่ง พลังเทพในร่างของเทพก็อบลิน แจ็กคาล โทรลล์ ล็อกกี้คันคูร์กำลังถูกสึกกร่อนทีละน้อย
พลังของเขากำลังถอย!
เทพก็อบลิน แจ็กคาล โทรลล์ — ล็อกกี้คังคูร์เพิ่งเลื่อนขั้นมา ยังไม่มีอาณาจักรเทพ
แหล่งพลังของเขาคือพลังเทพที่เปลี่ยนมาจากพลังศรัทธาของศาสนิกชนในโลกนี้ทั้งหมด
พลังเทพมีจำกัด ขอแค่บดขยี้ให้หมดสิ้น เหลือแค่ร่างกายล้วน ๆ เขาก็เป็นได้แค่สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งขึ้นมาหน่อยเท่านั้น!!
เทพไม่ใช่ของที่ฆ่าง่าย ๆ อย่างนั้น
และมีเพียงเขาเท่านั้นที่ยอมจ่ายราคาแพงขนาดนี้!!
มังกรที่ระเบิดตัวเองตายไปเพียง 1000 ตัว ยังต้องใช้เวลาอีกพักกว่าการโจมตีแบบระเบิดจะจบ