บทที่ 17 เจียงเต๋อฮวา 15
เจียงเต๋อฮวาเพิ่งทำงานครบสองเดือน งานแต่งของเจียงเต๋อฟู่กับอันเจี๋ยก็ลงตัวเรียบร้อย
ทั้งคู่เลือกวันเสาร์ฟ้าโปร่งวันหนึ่งในเดือนตุลาคม จัดงานแต่งกันที่โรงอาหารพนักงานของโรงเรียนปืนใหญ่
สถานที่ถูกจัดแต่งอย่างเรียบง่าย ผนังติดตัวอักษรมงคลสีแดงสด ส่วนเพดานขึงกระดาษย่นสีสันสดใสไว้หลายเส้น
บนโต๊ะมีลูกอมมงคล เมล็ดแตงโม และน้ำชา บรรยากาศคึกคักก็จริง แต่ไม่ได้ฟุ่มเฟือย เป็นความเรียบง่ายตามแบบฉบับของกองทัพ
คนมาร่วมงานไม่น้อย ผู้อำนวยการฉงแห่งโรงเรียนปืนใหญ่กับภรรยา รวมถึงเลขาหยางที่เป็นแม่สื่อให้ทั้งคู่ในตอนแรกก็มาถึงแล้ว นอกจากนี้ยังมีเพื่อนร่วมรบและเพื่อนร่วมงานของเจียงเต๋อฟู่ ซึ่งเบียดเสียดกันอยู่ในฝูงชนเพื่อดูความครึกครื้น
ทางบ้านอันมีพี่ชายใหญ่อันไท่กับภรรยามาด้วย ส่วนพี่สาวของอันเจี๋ยอย่างอันซินก็มาร่วมงานเช่นกัน ทุกคนในครอบครัวแต่งตัวเรียบร้อย ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนจนสะดุดตาเป็นพิเศษ
พอถึงฤกษ์ดี ผู้อำนวยการฉงก็ขึ้นเวทีเป็นพิธีกรและกล่าวคำพูดตามธรรมเนียมไม่กี่ประโยค
เขาชมว่าเจียงเต๋อฟู่เป็นวีรบุรุษนักรบ ชมว่าอันเจี๋ยเป็นเยาวชนก้าวหน้า ทั้งคู่เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก เป็นคู่ชีวิตที่ดีของการปฏิวัติ
ผู้คนด้านล่างหัวเราะพลางปรบมือ เสียงปรบมือดังเกรียวกราว
เจียงเต๋อฟู่สวมเครื่องแบบทหารใหม่เอี่ยมที่รีดจนเนี้ยบ มีดอกไม้สีแดงสดติดอยู่ตรงอก ยืดอกตัวตรง มุมปากยกยิ้มไม่หุบ
อันเจี๋ยยืนอยู่ข้างเขา สวมชุดกระโปรงผ้าสีแดงสด ผมดัดเป็นลอนฟูฟ่อง ข้างหูติดดอกไม้สีแดงเล็ก ๆ ผิวขาวผ่องเปล่งประกาย
เมื่อยืนอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางเครื่องแบบทหารสีเขียวเต็มห้อง เธอดูราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด หลายคนด้านล่างแอบชำเลืองมองเธอ