เต๋อฮวาฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้ม คนเป็นสามีภรรยากัน คนหนึ่งเต็มใจตามใจ อีกคนเต็มใจให้ตามใจ นี่ก็เป็นความสุขเล็ก ๆ ระหว่างสามีภรรยาเขา
ในฐานะน้องสาว เธอไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งด้วย อีกทั้งก็ไม่มีอารมณ์จะมานั่งคิดเรื่องพวกนี้
บางครั้งวันหยุดสุดสัปดาห์เธอก็แวะไปนั่งเล่น ทุกครั้งจะติดไม้ติดมือไปด้วยบ้าง บางทีก็เป็นแอปเปิลหนึ่งชั่ง บางทีก็ขนมหนึ่งห่อ ไม่เคยไปมือเปล่า และแทบไม่เคยอยู่กินข้าว
นั่งสักครึ่งชั่วโมงหรือสี่สิบนาที ดื่มน้ำสักแก้ว คุยเรื่องงานกับเรื่องในบ้านไม่กี่คำ แล้วก็ลุกกลับ
เธอไม่เคยเข้าไปก้าวก่ายงานบ้านของพวกเขา และไม่เคยวิจารณ์นิสัยการใช้ชีวิตของอันเจี๋ย
ตอนแรกอันเจี๋ยยังวางตัวห่างเหินอย่างสุภาพกับเธอ แต่หลังจากพบกันหลายครั้งก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
น้องสามีคนนี้รู้จักกาลเทศะ วางตัวพอดี ไม่เกาะแกะและไม่จุ้นจ้าน ไม่ประจบเอาใจและไม่ขี้น้อยใจเก็บกด เข้ากับคนง่ายกว่าที่เธอคิดไว้มาก
เวลาสองคนพบกัน ต่างก็สุภาพและเป็นมิตรต่อกัน
เจียงเต๋อฟู่เห็นน้องสาวกับพี่สะใภ้เข้ากันได้ดี ในใจก็ดีใจ มักพูดกับอันเจี๋ยว่า “น้องสาวผมน่ะ ดูภายนอกอ่อนโยน แต่ในใจรู้ว่าอะไรควรไม่ควร เป็นเด็กดีคนหนึ่งเลย”
อันเจี๋ยไม่พูดออกมา แต่ในใจก็เห็นด้วย
พริบตาเดียวก็เข้าสู่ช่วงปลายปีแล้ว
ฤดูหนาวที่ชิงเต่าหนาวแห้งเหลือเกิน ลมพัดปะทะหน้าราวกับโดนมีดเล็ก ๆ บาด
เต๋อฮวาวางแผนไว้แต่เนิ่น ๆ ว่าปีนี้จะกลับบ้านเกิดไปฉลองปีใหม่สักครั้ง
พี่ชายรองแต่งงานมีครอบครัว มีลูกแล้ว ในฐานะน้องสาว อย่างไรก็ต้องกลับไปเยี่ยม