เพราะไม่มีข่าวคราว นั่นแหละคือข่าวดีที่สุด
นั่นหมายความว่าตอนนี้ซีซีและลูกยังปลอดภัย
แต่ในคืนนั้นเอง ลู่เจี้ยนเซินก็ได้รับวิดีโอคลิปหนึ่ง
ในคลิป หนานซีนอนขดตัวอยู่บนเตียง ใช้ฟางหยาบหนาห่อหุ้มร่างกาย
เธอถือชามไว้ มือทั้งสองขยุ้มข้าวยัดเข้าปากโดยไม่สนใจภาพลักษณ์
เมื่อเห็นภาพเหล่านั้น ลู่เจี้ยนเซินแหงนหน้าขึ้น กลืนก้อนสะอื้นลงคอ
เขากำหมัดแน่นอยู่นาน ไม่อาจเอ่ยอะไรออกมาได้สักคำ
แต่ในอกกลับเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด
ทั้งร่างเจ็บร้าวราวกับหัวใจแหลกสลาย
“ฟางชิงเหลียน!”
เสียงคำรามเกรี้ยวกราดดังขึ้น ลู่เจี้ยนเซินปาโทรศัพท์ทิ้งทันที ก่อนจะใช้สองมือทุบโต๊ะตรงหน้าแตกละเอียด
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น
เป็นเบอร์แปลก
ทันทีที่ลู่เจี้ยนเซินรับสาย เสียงของฟางชิงเหลียนก็ดังมาจากปลายสาย “ถ้าฉันเดาไม่ผิด ตอนนี้คุณคงดูวิดีโอจบแล้ว และเกลียดฉันเข้ากระดูกดำ”
“ฟาง ชิง เหลียน!” ลู่เจี้ยนเซินกัดฟันเรียกชื่อเธอทีละคำ
“ฉันเตือนเธอไว้เลย ถ้าซีซีหรือลูกในท้องเป็นอะไรไปแม้แต่นิดเดียว ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต!”
ทว่าพอได้ยินเช่นนั้น ฟางชิงเหลียนกลับหัวเราะราวกับได้ฟังเรื่องตลกที่สุดในโลก
“ฮ่า ๆ ๆ… ลู่เจี้ยนเซิน ชดใช้ด้วยชีวิตงั้นเหรอ ลูกของฉันตายไปนานแล้ว คุณจะให้ฉันชดใช้อย่างไร?”
“ช่างเถอะ ฉันมีชีวิตแค่นี้ ถ้าคุณอยากได้ ก็มาเอาไปได้ทุกเมื่อ”