เห็นพ่อลูกทั้งสามเข้ากันได้อย่างกลมกลืน หนานซีก็พลอยมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ
กินข้าวเสร็จ เด็กทั้งสองก็ลากลู่เจี้ยนเซินไปเล่นเกมต่อ
ส่วนหนานซีอยู่ล้างจานในครัว
ล้างไปได้ครึ่งหนึ่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีแขนโอบกระชับรอบเอว กลิ่นอันคุ้นเคยของลู่เจี้ยนเซินลอยมาแตะปลายจมูกแผ่วเบา
“เมื่อกี้ยังเล่นกับพวกเขาอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมแอบมาหาฉันล่ะ?” หนานซีถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนหวาน
“ก็คิดถึงคุณ เลยอยากมาอยู่เป็นเพื่อน”
ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารินรดข้างใบหูของหนานซี
ประกอบกับกลิ่นอายเซ็กซี่จาง ๆ ทำให้ติ่งหูขาวผ่องของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาทันที กลายเป็นสีชมพูระเรื่อ ดูน่ามองเหลือเกิน
“เก็บเรียบร้อยหรือยัง ให้ผมช่วยไหม?” ลู่เจี้ยนเซินถาม
“ไม่ต้องหรอก เกือบเสร็จแล้ว เหลือแค่ชามไม่กี่ใบในอ่าง ฉันล้างน้ำเปล่าอีกสองรอบก็เรียบร้อย”
“ผมช่วยคุณ”
พูดจบ นิ้วยาวของเขาก็สอดผ่านเอวของหนานซีมาจับมือขาวนุ่มของเธอไว้เบา ๆ ทั้งสองช่วยกันถือชาม ปล่อยให้น้ำใสไหลผ่านอย่างแผ่วเบา
ทั้งคู่ล้างจานจนเสร็จทั้งหมดด้วยกันแบบนั้น
แต่บรรยากาศกลับเริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบลุกเป็นไฟ
“เจี้ยนเซิน...” หนานซีดันเขาเบา ๆ “ปล่อยหน่อยสิ ร้อนนิด ๆ ฉันจะมัดผม”
หนานซีรวบผมขึ้นอย่างคล่องแคล่วในเวลาไม่นาน
พอรวบผม ลำคอระหงขาวผ่องของเธอก็เผยให้ลู่เจี้ยนเซินเห็นทันที