อีกด้านหนึ่ง
ฟางชิงเหลียนมองหนานซีด้วยสีหน้าสะใจ «เป็นยังไงบ้าง รสชาติของการถูกทอดทิ้ง ไม่ดีเลยใช่ไหม!»
หนานซีเงียบ ไม่ตอบอะไร
ตอนนี้เธอไม่อยากสนใจฟางชิงเหลียนแม้แต่น้อย
แต่ฟางชิงเหลียนกลับคล้ายคนเสียสติ เธอยื่นมือกระชากผมหนานซีอย่างแรง
หนังศีรษะเจ็บจนชาไปทั้งแถบ หนานซีรีบงอตัวลงทันที
เธอพยายามถอยหนี แต่ฟางชิงเหลียนจะยอมให้โอกาสเธอได้อย่างไร
ฟางชิงเหลียนออกแรงกระชากเธอเข้ามาใกล้ ก่อนหัวเราะลั่น «หนานซี รู้ไหมว่านี่เรียกว่าอะไร นี่คือผลกรรม ทุกอย่างที่เธอเจอเป็นผลกรรมของเธอทั้งนั้น»
«ใครใช้ให้เธอมาแย่งเจี้ยนเซิน แย่งผู้ชายของฉันล่ะ ฉันจะบอกให้นะ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ผู้หญิงแพศยาไม่มีทางพบจุดจบที่ดี เธอก็เหมือนกัน»
ถ้าเป็นเรื่องอื่น หนานซีคงเลือกไม่สนใจได้
แต่สำหรับคำพูดพวกนี้ เธอจะยอมไม่ได้เด็ดขาด
«ฟางชิงเหลียน เธอพูดถูก การเป็นมือที่สามไม่มีทางพบจุดจบที่ดีหรอก เพราะฉะนั้นเธอต้องตกนรกแน่»
«เธอพูดว่าอะไรนะ?» ฟางชิงเหลียนจ้องหนานซีอย่างเดือดดาล «ใครเป็นมือที่สามกันแน่ เธอต่างหาก! เมื่อกี้ไม่ได้ยินหรือไง เจี้ยนเซินไม่เคยรักเธอเลย!»
«ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่เชื่อ» หนานซีโต้กลับอย่างหนักแน่น
แต่จู่ ๆ ฟางชิงเหลียนก็ปล่อยมือจากเธอ แล้วหัวเราะเสียงดัง «หนานซี มีข่าวหนึ่งที่เธอยังไม่รู้ใช่ไหม!»
«ข่าวอะไร?»
เมื่อเห็นรอยยิ้มของฟางชิงเหลียน หนานซีก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างยิ่ง
«เจี้ยนเซินตัดสินใจแล้วว่าจะแต่งงานกับฉัน»