บทที่ 478 ยอมถอย
เมื่อลู่เจี้ยนเซินกลับไป หยุนซูกับลู่หมิงปั๋วยังคงรออยู่ในห้องรับแขก
“เรื่องนี้คุณคิดจะจัดการยังไง?” หยุนซูไม่อ้อมค้อม เปิดประเด็นถามตรง ๆ
“รวบรวมหลักฐานไว้ครบแล้ว ผมให้เวลาพวกเขาสามวัน ถ้ายอมไปต่างประเทศและไม่กลับมาอีก ผมก็จัดการเรื่องนี้อย่างเงียบ ๆ ได้ แต่ถ้ายังไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ผมก็จะไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ใด ๆ อีก”
พูดจบ เขาก็มองลู่หมิงปั๋ว “ถ้าคุณสงสารพวกเขา ก็ขอร้องแทนได้”
“ไม่ต้อง” ลู่หมิงปั๋วตอบอย่างเด็ดขาด “ทั้งหมดเป็นผลจากการกระทำของพวกเขาเอง ในเมื่อบริษัทอยู่ในความดูแลของคุณ ก็ให้คุณจัดการทุกอย่างได้เต็มที่”
ลู่เจี้ยนเซินพยักหน้า
ตอนที่เขากลับเข้าห้องนอน เนี่ยนชิงกับซือมู่เพิ่งหลับไป
หนานซีนั่งรอเขาอยู่บนโซฟา
พอเห็นเขากลับมา หนานซีก็รีบเดินเข้าไปหา สีหน้าทั้งร้อนใจทั้งเป็นห่วง “วันนี้เซี่ยโหรวมาหา แล้วยังยืนกรานจะพบพ่อกับแม่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
“อืม ผมลงมือกับจี้เย่ไป๋อย่างเป็นทางการแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะถูกถอดออกจากคณะกรรมการบริษัท แต่เซี่ยโหวยังไม่ยอมแพ้ ที่เธอไปพบพ่อแม่ก็เพื่อขอร้องให้ช่วยเขา”
“แต่วันนี้เธอไม่ได้พบพ่อแม่ ฉันกลัวว่าเธอจะทำเรื่องบ้า ๆ ขึ้นมา” หนานซีบอก
“ผมมีหลักฐานบางอย่างของจี้เย่ไป๋อยู่ในมือ ต่อให้เซี่ยโหรวทำอะไรตามใจแค่ไหน ก็คงต้องคิดถึงลูกชายบ้าง”