เวลาสิบเอ็ดนาฬิกาสิบนาที โทรศัพท์ของเมิ่งเจี้ยนกั๋วสั่นอยู่บนหัวเตียง
เขาลืมตาขึ้น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วชื่อบนหน้าจอก็ทำให้เขาสะดุ้งตื่นนั่งทันที
"เลขาธิการซ่ง"
"มานี่หน่อย"
"ตอนนี้เลยเหรอ?"
"ตอนนี้"
เสียงวางสาย เมิ่งเจี้ยนกั๋วมองดูเวลา
ปีนี้เขาอายุห้าสิบสาม ปีในระบบตำรวจสามสิบปี
การถูกปลุกกลางดึกเป็นเรื่องปกติ แต่เลขาธิการพรรคเมืองอวี้โจวซ่งหวยเหรินโทรมาด้วยตัวเองกลางดึก แบบนี้ในรอบห้าปีที่เขาดำรงตำแหน่งเกิดเพียงสองครั้ง
ครั้งก่อนเป็นเหตุระเบิดโรงงานเคมี มีผู้เสียชีวิตสิบเจ็ดคน
ซ่งหวยเหรินพักอยู่ที่บ้านพักหนึ่ง ตำรวจติดอาวุธที่ประตูตรวจสอบตัวตนแล้วปล่อยเข้าไป
ตอนที่เมิ่งเจี้ยนกั๋วเดินเข้าไป ซ่งหวยเหรินรออยู่ในห้องทำงานแล้ว
เขาสวมชุดนอน แต่ผมหวีเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่าตื่นมานานแล้ว บนโต๊ะมีเอกสารวางอยู่หลายฉบับ ที่เขี่ยบุหรี่มีก้นบุหรี่สามสี่อัน
"นั่ง"
ซ่งหวยเหรินส่งถ้วยชามาให้ ร้อนไปแล้ว
เมิ่งเจี้ยนกั๋วนั่งลง ไม่แตะถ้วยชานั้น
"เรื่องชิงเจียง นายได้ยินไหม?" ซ่งหวยเหรินพูดตรงประเด็น
"ได้ยินมา"
"ได้ยินอะไร?"
"ลูกสาวของเฉินเหย้าจงถูกฆ่าตายที่บ้าน ศพเผาไปแล้ว"
เงียบไปสองนาที ซ่งหวยเหรินจึงเอ่ยปาก
"เฉินเหย้าจงเป็นใคร นายรู้ดีกว่าฉัน"
"มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งชิงเจียง ทรัพย์สินหมื่นล้าน ครึ่งหนึ่งของภาษีอำเภอชิงเจียงเกี่ยวข้องกับเขา"
"ไม่ใช่แค่นั้น" ซ่งหวยเหรินพูด
"เมืองการค้าชายแดนที่ท่าเรือชิงเจียง เขาถือหุ้นอยู่สี่สิบเปอร์เซ็นต์ ปีที่แล้วหยกจากพม่าที่เข้ามา ผ่านช่องทางของเขา
จังหวัดดึงดูดการลงทุน โปรเจกต์ใหญ่สามโปรเจกต์จดทะเบียนในนามเขา
เจ้าหงถูสู้กับเขามาสิบกว่าปี สู้จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้แพ้ได้ชนะ
คนแบบนี้ถ้าลุกขึ้นมาป่วน ครึ่งชิงเจียงต้องสั่นคลอนตาม"
เมิ่งเจี้ยนกั๋วไม่พูดต่อ เขารู้ว่าซ่งหวยเหรินกำลังจะพูดถึงประเด็นสำคัญ
แล้วก็จริง ซ่งหวยเหรินจุดบุหรี่อีกมวน สูบเข้าไปหนึ่งที ควันบุหรี่ม้วนตัวในแสงโคมไฟ
"กู้ชิงเหอเป็นเมียเขา แม้ปีหลัง ๆ จะแยกกันอยู่ แต่คนที่ตายคือลูกสาวร่วมสายเลือดของทั้งคู่"
ซ่งหวยเหรินพูด "กู้ชิงเหอเป็นใคร? เป็นข้าราชการที่จังหวัดส่งลงมา ตรวจคดีเหมือนหมาบ้าอีกต่างหาก
โปรเจกต์สามโปรเจกต์ของเจ้าหงถู ถูกนางขุดขึ้นมาหมด
เจ้าหงถูวิ่งมาฟ้องที่เมือง ไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว"
"ความหมายของเลขาธิการซ่งคือ?"
ซ่งหวยเหรินไม่ตอบ แต่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากกองเอกสารบนโต๊ะ แล้วส่งให้เมิ่งเจี้ยนกั๋ว
"นี่คือรายงานสรุปคดีที่สำนักงานตำรวจอำเภอชิงเจียงส่งให้สำนักงานตำรวจเมืองเมื่อยี่สิบนาฬิกาเมื่อคืนนี้ นายดูหรือยัง?"
เมิ่งเจี้ยนกั๋วยังไม่ได้ดู เขาไม่ได้รับมันเลยด้วยซ้ำ
ซ่งหวยเหรินดูสีหน้าเขาก็รู้
"นายไม่ได้รับ ใช่ไหม?
เพราะรายงานนี้เว่ยฉางเหอส่งตรงมาหาฉัน โดยไม่ผ่านนาย"
สีหน้าของเมิ่งเจี้ยนกั๋วหมองลง
เว่ยฉางเหอเป็นรองหัวหน้าสำนักงานตำรวจอำเภอชิงเจียง ตามระเบียบ รายงานสรุปคดีทั้งหมดต้องส่งถึงสำนักงานตำรวจเมืองก่อน
การทำแบบนี้มีคำอธิบายเดียว เขากำลังเลี่ยงเมิ่งเจี้ยนกั๋ว
และคนที่ทำให้เว่ยฉางเหอกล้าทำแบบนี้ได้ ทั้งเมืองอวี้โจวนับนิ้วได้ไม่ถึงห้านิ้ว
"ตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานตำรวจอำเภอชิงเจียงว่างมานานแค่ไหนแล้ว?" ซ่งหวยเหรินถาม
"หกเดือนแล้ว ตั้งแต่คนก่อนทำไม่ไหวก็ไม่มีการแต่งตั้งใหม่ เราก็พิจารณากันอยู่เรื่อย ๆ"
"ทำไมว่างนานขนาดนั้น?"
เมิ่งเจี้ยนกั๋วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจพูดความจริง:
"อู๋กั๋วตงพยายามผลักดันเว่ยฉางเหอให้ขึ้นแทน แต่ฝ่ายองค์กรของคณะกรรมการพรรคเมืองคัดไว้สองครั้ง ไม่ให้ผ่าน"
"ทำไมถึงคัด?"
"เว่ยฉางเหอคนนี้มีความสามารถ แต่มีมือไม่สะอาด จดหมายร้องเรียนสะสมได้หนาเท่านี้"
เมิ่งเจี้ยนกั๋วใช้มือวัดความหนา
ซ่งหวยเหรินสูบบุหรี่แล้วพูด "ดังนั้นนายก็เลยคัดเขาไว้"
"ไม่ใช่ฉันคัดเขา" เมิ่งเจี้ยนกั๋วแก้คำ "แต่เป็นขั้นตอน เขาผ่านไม่ได้"
จู่ ๆ ซ่งหวยเหรินก็หัวเราะ
"เหลาเมิ่ง นายรู้ไหมว่ารายงานสรุปคดีนี้เขียนว่าอะไร?"
"อะไร?"
"โจรกรรมเข้าบ้าน"
คิ้วของเมิ่งเจี้ยนกั๋วกระตุก
"ลูกสาวของเฉินเหย้าจง เสิ่นยี่ถง ถูกฆ่าตายที่บ้าน ระบุสาเหตุเป็นโจรกรรมเข้าบ้านฆ่าคนตาย"
ซ่งหวยเหรินอ่านออกเสียงทีละคำ
"สำนักงานตำรวจอำเภอชิงเจียงของพวกนายเก่งจริง ๆ นะ ไม่ถึงสองชั่วโมงเผาศพ คดียังไม่ทันสอบสวนก็ระบุสาเหตุแล้ว
ฉันไม่เคยเห็นใครคล่องขนาดนี้มาก่อน"
ถ้อยคำประชดประชันล้นออกมาแล้ว
เมิ่งเจี้ยนกั๋วไม่พูด
"ตอนนี้ฉันจะบอกนายสามเรื่อง" ซ่งหวยเหรินดับบุหรี่ น้ำเสียงเปลี่ยนไป
เมิ่งเจี้ยนกั๋วตัวตรงขึ้น
"หนึ่ง ตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานตำรวจอำเภอชิงเจียงจะว่างต่อไปอีกไม่ได้ พอฟ้าสาง คนต้องไปถึงที่"
"สอง คดีของเสิ่นยี่ถง สำนักงานตำรวจเมืองต้องเข้าไปเกี่ยวข้องโดยตรง แม้ศพจะเผาไปแล้ว แต่คดียังไม่จบ ใครทำ เบื้องหลังเป็นใคร ให้สืบให้รู้เรื่อง"
"สาม!"
ซ่งหวยเหรินลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง หันหลังให้เมิ่งเจี้ยนกั๋ว
"สาม กู้ชิงเหอหรือข้าราชการคนอื่น ๆ ต้องไม่เกิดเรื่องอีก"
เมิ่งเจี้ยนกั๋วมองแผ่นหลังเขา แล้วก็เข้าใจ
ชายแดนชิงเจียงวุ่นวายมาก หลายกลุ่มอิทธิพลมีกองกำลังติดอาวุธต่างชาติเข้ามาเกี่ยวข้อง ถ้าเรื่องลุกลามใหญ่จะเกิดการปะทะกันเลือดตกยางออก
"นายจะส่งใครไป?" ซ่งหวยเหรินหันกลับมา
เมิ่งเจี้ยนกั๋วเงียบไปสามวินาที แล้วเอ่ยชื่อหนึ่ง
"ลู่ชิงซวง"