;$կ: เมื่อก่อนฉินฮ่าวเห็นเธอทีไร ก็เอาแต่มองตาค้างจนเดินไม่ไหว เธอบอกให้ไปทางตะวันออก เขาก็ไม่กล้าไปทางตะวันตก แล้ววันนี้เป็นอะไรไป?
ไม่เพียงไม่รู้เรื่องรู้ราว ยังมาด่าว่าเธอสกปรกอีก?
แต่พอนึกถึงเงินในกระเป๋าฉินฮ่าว เธอก็กลืนความโมโหลงคอไปก่อน
“โธ่ พี่ฉิน~~”
เธอฝืนปรับเสียงให้อ่อนหวานลงอีกครั้ง แล้วกระทืบเท้าออดอ้อน “พี่โกรธที่สองวันนี้ฉันไม่ได้ไปหาหรือไง? ฉันไม่สบายจริง ๆ นี่นา ผู้หญิงเราก็เป็นกันอยู่ไม่กี่วัน พี่ก็รู้นี่~~”
ฉินฮ่าวแค่นหัวเราะในใจ
ผู้หญิงคนนี้พูดโกหกหน้าตาเฉยได้จริง ๆ
เมื่อเจ็ดวันก่อน ตอนเจ้าของร่างเดิมไปหาเธอ เธอก็ใช้ข้ออ้างนี้เหมือนกัน
ประจำเดือนมาสองครั้งในเดือนเดียวหรือไง?
คิดจะหลอกผีหรือไง!
แต่เพื่อรีดไถเงินจากเขา เธอก็อดทนเก่งจริง ๆ เขาด่าว่าเธอสกปรกขนาดนี้ ยังหาทางลงให้ตัวเองได้อีก
“พี่ฉิน ไปกันเถอะ ไปตลาดอำเภอกัน”
สวีเยี่ยนยังไม่ยอมแพ้ ขยับเข้ามาใกล้อีก “แค่พี่ซื้อเสื้อตัวนั้นให้ฉัน ตอนกลางคืนพี่มาหาที่บ้านสิ ฉันจะทำของอร่อยให้กิน...”
“ไสหัวไป”
ฉินฮ่าวสวนใส่หน้าด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว!
ผู้หญิงแบบนี้ต้องตัดขาดให้ชัดเจน
“นาย...”
ในที่สุดรอยยิ้มบนใบหน้าสวีเยี่ยนก็รักษาไว้ไม่อยู่
มุมปากเธอกระตุก แววอับอายและโมโหวาบผ่านดวงตา
โดนด่าครั้งแรกยังหาทางลงให้ตัวเองได้ แล้วครั้งที่สองจะหาอย่างไร?