หลายวันต่อมา ทุกครั้งที่หลินเยวียนตื่นนอน สิ่งแรกที่ทำคือเปิดหน้าของอาหารรวมมิตรดู
【ยอดคงเหลือ: 19.80 หยวน】
【จำนวนครั้งที่สั่งอาหารได้วันนี้: 1】
บทเรียนจากคราวท้องเสียทำให้หลินเยวียนค่อย ๆ เพิ่มรายการอาหารของตน จากหมั่นโถวกับน้ำหวานในตอนแรก ก็ค่อย ๆ เพิ่มอาหารประเภทเนื้อสัตว์ทีละน้อย
คนเราไม่กินเนื้อ สมองก็ไม่ปลอดโปร่ง อีกทั้งเรี่ยวแรงก็ฟื้นคืนมาไม่ได้
ผ่านไปหลายวัน หลินเยวียนรู้สึกได้ว่าร่างกายของตนดีขึ้นทุกวัน
วันแรก เขาเดินโซเซไร้เรี่ยวแรง นั่งยองนาน ๆ พอลุกขึ้นก็รู้สึกตาพร่า
วันที่สอง เขาเดินจากวัดสื่อลี่ไปยังเนินดินนอกเมืองได้ แล้วค่อย ๆ เดินกลับมา
วันที่สาม ตอนกำก้อนหิน มือของเขาก็ไม่สั่นรุนแรงเหมือนก่อนเสียที
นับแต่นั้นมา กลางวันออกไปหาที่กินและนอนพัก กลางคืนกลับมาที่วัดเพื่อป้องกันสัตว์ร้ายลอบจู่โจม ก็กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของหลินเยวียน