คำพูดแบบนี้ซูเจียวจะรับมือยังไงดี?
เธอทำได้แค่ยิ้มอย่างสุภาพ พูดจาเกรงใจอีกฝ่ายสองสามประโยค ก่อนจะส่งเขากลับไป
พอหันกลับมา เธอก็รีบส่งข้อความหาโฮวเทียนหัวทันที
【ซูเจียว】: ครูคะ ผู้ใหญ่ทางกระทรวงการคลังบอกให้ครูเบามือหน่อยค่ะ
【โฮวเทียนหัว】: วางใจเถอะ ฉันรู้ขอบเขต
คำพูดแบบนี้……
ซูเจียวไม่ค่อยเชื่อนัก
เธอเหลือบมองตลาดหุ้นทั่วโลกวันนี้ ดัชนีตลาดหุ้นของบางประเทศแทบจะร่วงจนจำสภาพเดิมไม่ได้แล้ว
เล่นแบบโฮวเทียนหัว……
พอเขากลับมา โอกาสที่กระทรวงการคลังจะลากตัวกลับไปทำงานนี่มีสูงมากเลยนะ!
【ซูเจียว】: ท่านนั้นบอกให้คุณกลับไปทำงานที่กระทรวงการคลังค่ะ
【โฮวเทียนหัว】: กลับไปอะไร?
【โฮวเทียนหัว】: ฝากบอกเขาด้วยว่าปีนี้ฉันไม่กลับ
ซูเจียวตกใจจนหน้าถอดสี
【ซูเจียว】: คุณไม่กลับมาแล้วเหรอ?
ถ้าคุณไม่กลับมาแล้วฉันจะทำยังไง?
ฉันยังเรียนไม่จบเลยนะ ให้ทำงานรับใช้คุณทุกวันแบบนี้มันเหมาะสมเหรอ?
อีกอย่างนะ!
ลูกค้า VVVIP พวกนั้น เธอจะรับมือไหวได้ยังไง?
ออกไปเที่ยวเล่นแค่รอบเดียว คุณก็เปลี่ยนไปแล้ว!
คุณไม่ใช่ครูใจดีที่คอยเป็นห่วงฉันเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว!
【โฮวเทียนหัว】: เธอทำได้อยู่แล้ว!
【โฮวเทียนหัว】: เธอก็เห็นใจฉันหน่อยเถอะ ฉันไม่ได้ลงมือเองมาหลายปีแล้ว ให้ฉันเล่นสักสองรอบก่อน ครึ่งปีหลังฉันจะกลับไปแน่นอน
คำพูดแบบนี้ ต่อให้พูดให้หมาฟังหมาก็ยังต้องส่ายหัว
เสือที่เพิ่งหนีออกจากกรงมาได้อย่างยากเย็น ถ้ายังไม่ได้ออกไปเข่นฆ่าจนตลาดนองเลือด จะยอมกลับเข้ากรงง่าย ๆ ได้ยังไง?
ซูเจียวอดยกมือขึ้นกุมหน้าผากไม่ได้