“ซินซิน วันนี้ทำไมกลับมาเร็วจัง?”
คุณแม่กู้มองซูเจียวที่เดินเข้าประตูมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“ก็กลับมากินข้าวเป็นเพื่อนคุณแม่สุดที่รักของฉันไงคะ~”
ซูเจียวตอบเสียงหวาน เดินไปคล้องแขนคุณแม่กู้แล้วเอนซบไหล่ “เมื่อวานแม่ยังบ่นอยู่เลยไม่ใช่เหรอว่าฉันเอาแต่เที่ยวเตร่ข้างนอก ไม่ยอมกลับบ้าน? ฉันกลับมาแล้ว แม่ไม่ดีใจเหรอคะ?”
“ดีใจสิ ดีใจ”
คุณแม่กู้หัวเราะอย่างเอ็นดู “สองสามวันนี้ไปเที่ยวที่ไหนมาล่ะ?”
“ได้ยินพ่อบอกว่าช่วงนี้ลูกไม่ค่อยใช้เงินเลย บัตรไม่มีเงินแล้วหรือเปล่า? แม่โอนให้อีกหน่อยไหม?”
ซูเจียว: ……
อ่า… เรื่องนี้… ไม่ต้องก็ได้มั้งคะ!
“แม่คะ ฉันมีเงินค่ะ!”
ซูเจียวเกาหัว “ฉันยังซื้อเครื่องบินให้แม่กับพ่อคนละลำด้วยนะคะ คราวก่อนแม่ไม่ได้บอกเหรอว่าอยากไปออสเตรเลียกับเพื่อน ๆ เครื่องบินลำนั้นนั่งได้ยี่สิบคน พาเพื่อนไปให้ครบได้เลยค่ะ”
“จัดทั้งทีมบินกับลานจอดเครื่องบินไว้ให้พร้อมแล้ว แม่มีหน้าที่ไปเที่ยวให้สนุกอย่างเดียวก็พอค่ะ”
“พ่อมีเครื่องบินของตัวเองอยู่แล้ว ลูกยังซื้อให้เขาอีกเหรอ?”
“ลำนั้นเป็นรุ่นเก่าแล้วนี่คะ พ่อทำงานหนักมาตั้งหลายปี ถึงเวลาต้องใช้ชีวิตให้สบายบ้างแล้ว”
ตอนแรกคุณแม่กู้หัวเราะ แต่แล้วก็ชะงักตกใจ “ลูกเอาเงินมาจากไหน?”
เครื่องบินส่วนตัวสองลำ?
ลำหนึ่งนั่งได้ยี่สิบคน อย่างน้อยก็ต้องสองร้อยล้านแล้วมั้ง?
ปกติเธอกับคุณพ่อกู้ตามใจลูกก็จริง แต่จะให้ควักเงินหลายร้อยล้านให้ลูกทีเดียวก็ไม่ได้หรอกนะ!
“ได้ยินว่าลูกกำลังคบใครอยู่ เงินที่แฟนให้มาเหรอ?”
คุณแม่กู้ถามอย่างสงสัยมาก
ช่วงนี้เรื่องที่ลูกสาวคบใครสักคนแพร่จากปากบรรดาภรรยาตระกูลร่ำรวยคนอื่น ๆ มาถึงหูเธอ แต่เธอก็เลี่ยงไม่ตอบมาตลอด