ซูเจียวไม่รู้เลยว่า 003 กำลังกลุ้มใจเรื่องอะไร
ตอนนี้ตอนเช้าเธอออกไปเดินเล่นใช้เงินนิดหน่อย บ่ายก็ไปหยอกล้อเฉินหลี่จนเขารับมือแทบไม่ไหว จากนั้นกลับบ้านไปใช้เวลาอบอุ่นกับพ่อแม่สุดที่รัก ตกกลางคืนก็ขยันเรียนอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วก็แวะไปจักรวรรดิต้าฉินเป็นครั้งคราวเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษ
เธอเองก็เป็นคนใฝ่เรียน
ตั้งแต่หลักธรรมชาติไปจนถึงฟิสิกส์ จากเคมีไปจนถึงเครื่องกล จากการแพทย์ไปจนถึงวรรณกรรม
ยัดความรู้ใส่สมองไว้ก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง
ชีวิตแสนสุขสบายเช่นนี้ดำเนินไปไม่ถึงครึ่งเดือน เธอก็ถูกเชิญไปฐานทัพทหารอีกครั้ง
คนที่มาประสานงานกับเธอยังคงเป็นติงเจี้ยนโจว คนคุ้นเคยคนเดิม
“ประตูสู่สองภพอัปเกรดไปถึงไหนแล้ว?”
ติงเจี้ยนโจวถามด้วยสีหน้ากลุ้มใจ “คราวนี้คนที่จะไปอาจมีจำนวนมากหน่อย”
ยากจริง ๆ!
ยากมากจริง ๆ!
ข้อมูลที่เขานำกลับมาครั้งก่อน นักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของประเทศศึกษากันมาครึ่งเดือนแล้วก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก
คงทำได้แค่ไปขอความช่วยเหลือจากทางจักรวรรดิต้าฉิน!
“ตอนนี้พาคนไปได้หนึ่งร้อยคน และอยู่ที่นั่นได้สามเดือน”
ซูเจียวบอก
พอได้ยินเช่นนั้น ติงเจี้ยนโจวก็ถอนหายใจโล่งอก
เงินกว่าหนึ่งแสนล้านที่จ่ายไปไม่ได้เสียเปล่าจริง ๆ!
ตลอดสามเดือนที่นักวิทยาศาสตร์หนึ่งร้อยคนไปเรียนรู้ที่นั่น คุณค่าที่พวกเขาจะสร้างได้ย่อมมากกว่าเงินจะเทียบได้!
“ผมจะจัดคนเดี๋ยวนี้ ไปตอนนี้เลยได้ไหม?”
“ไม่มีปัญหา”
ติงเจี้ยนโจวลงมืออย่างรวดเร็ว จัดการเรื่องคนเรียบร้อยแล้วก็เตรียมของขวัญไว้อีกสองโกดัง