เวลาต่อจากนั้นผ่านไปราวกับถูกเร่งความเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ถึงวันที่แปดของเดือนถัดไป
งานเลี้ยงวันเกิดของหลินชี ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลหลิน ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ผู้มีหน้ามีตาในมณฑลแทบทุกคนล้วนได้รับบัตรเชิญ
ซูเจียวพาเฉินหลี่มาร่วมงาน พร้อมกับคุณพ่อกู้และคุณแม่กู้
เมื่อปลายเดือนก่อน เธอพาเฉินหลี่กลับไปที่บ้านตระกูลกู้ และพูดคุยกับคุณพ่อกู้และคุณแม่กู้มาแล้ว
นิสัยอ่อนโยนของเฉินหลี่ รวมถึงท่าทีที่ยอมผ่อนปรนและเอาใจใส่ซูเจียว ทำให้คุณพ่อกู้กับคุณแม่กู้พอใจเป็นอย่างมาก
พอรู้ว่าพ่อแม่ของเฉินหลี่เสียชีวิตไปแล้ว ส่วนคุณยายที่เลี้ยงดูเขามาจนโต ก็จากไปด้วยโรคภัยเมื่อปีก่อน นับแต่นั้นเขาจึงไม่มีญาติพี่น้องอีก คุณพ่อกู้กับคุณแม่กู้ก็ยิ่งพอใจ
พูดถึงคุณยายของเฉินหลี่แล้ว...
สาเหตุที่ตอนนั้นเฉินหลี่ถูกนางเอกเดิมเลี้ยงดู ก็เพราะเขาต้องการเงินก้อนโตจากการถูกเลี้ยงดู เพื่อนำไปรักษาคุณยายที่ป่วยหนัก
โชคดีที่การผ่าตัดประสบความสำเร็จ
โชคร้ายที่คุณยายเฉินอายุมากแล้ว สุดท้ายก็จากไปในอีกไม่กี่เดือนต่อมา
เอาละ นอกเรื่องไปไกลแล้ว
ตอนนี้เมื่อทุกคนเห็นซูเจียวกับเฉินหลี่คล้องแขนกัน เดินตามหลังคุณพ่อกู้และคุณแม่กู้มา ต่างก็เข้าใจทันทีว่า—
เฉินหลี่คือลูกเขยที่ตระกูลกู้เลือกไว้แล้ว!
ตอนมองเฉินหลี่ ทุกคนจึงอดสำรวจเขาไม่ได้
“เอาละ ซินซิน ไปเล่นกับเพื่อน ๆ เถอะ พ่อจะพาเฉินหลี่ไปพบเพื่อนเก่าสักสองสามคน”
คุณพ่อกู้พูด
“ได้เลย~”
ซูเจียวตอบรับอย่างร่าเริง บีบมือเฉินหลี่เบา ๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
เฉินหลี่มองเธอที่ทิ้งเขาไว้ตรงนั้น สีหน้าดูจนใจอยู่บ้าง “คุณลุงครับ แบบนี้เหมาะหรือครับ?”