เมื่อได้ยินดังนั้น เยี่ยชิง พี่ชายแท้ ๆ ของเยี่ยหลัน ก็หน้าคล้ำลงทันที เขามองอีกฝ่ายอย่างทั้งโกรธทั้งขัดใจ อยากขุดหลุมฝังคนตรงหน้าเสียให้รู้แล้วรู้รอด
“ที่บ้านไม่ให้เงินเธอหรือไง?”
เยี่ยชิงคว้าตัวเธอไว้
ท่าทางหน้าด้านหน้าทนเรียกร้องของขวัญแบบนี้ ทำเอาตระกูลเยี่ยแทบขายหน้าไม่เหลือแล้ว!
“งั้นพี่ให้เงินผมสองร้อยล้านไปซื้อโคนิเซกก์ได้ไหม?”
เยี่ยชิง: …
“ยังฝันไม่ตื่นอีกเหรอ?”
เยี่ยชิงมองเยี่ยหลันด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา
“งั้นพี่จะพูดไปทำไมล่ะ?”
เยี่ยหลันยิ้มแฉ่งแล้วเกาะแขนซูเจียว “พี่ พี่สาว~ พี่สาวคนดีที่รักของผม…”
“เอาละ ถึงวันเกิดเธอแล้ว พี่จะให้รถโคนิเซกก์เธอสักคัน”
ซูเจียวโบกมืออย่างใจกว้าง พลางพูดอย่างโอ่อ่า
อย่างไรเสีย นอกจากเฉินหลี่แล้ว พวกเขาก็เป็นเพียงสองคนที่ยื่นมือช่วยเจ้าของร่างเดิม หลังตระกูลกู้ตกต่ำ
ซูเจียวไม่ถือสาที่จะดีกับพวกเขาสักหน่อย
ซูเจียวลงมือมอบเครื่องบินส่วนตัว ทำเอาผู้คนมากมายตกตะลึง บรรยากาศหลังจากนั้นจึงสงบและผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย
เมื่อใกล้เที่ยงคืน ทุกคนก็ทยอยแยกย้ายกันไป หลินชีปรากฏตัวอย่างโดดเด่นเพียงลำพังในชุดราตรีหรูหรา
แขกเหรื่อบนชั้นหนึ่งมารวมตัวกันแน่นขนัด เธอก้าวลงบันไดอย่างมั่นคงช้า ๆ ด้วยแววตามุ่งมั่น
คุณพ่อหลินประกาศต่อหน้าทุกคนว่าจะมอบตระกูลหลินให้เธอดูแล
เมื่อเห็นรัศมีอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากตัวหลินชี ทุกคนก็เข้าใจดีว่า ในแวดวงธุรกิจกำลังจะมีนางพญางูนาครัวเพิ่มขึ้นอีกคน
แต่เรื่องเหล่านี้แทบไม่เกี่ยวอะไรกับซูเจียว
เธอแค่มาเที่ยวเล่นเท่านั้น