“พี่ชู แผนปั้นบัญชีแรกของผมคือ—”
ลู่จิ่นกระแอมเบา ๆ แล้วเริ่มอธิบายแผนของตัวเอง “ขยี้เส้น! ขยี้ให้สุด!”
“ด้วยหน้าตา รูปร่าง และบุคลิกของพี่ชู”
“ใส่ถุงน่องดำ รองเท้าส้นสูงกับกระโปรงนักเรียนสั้น ๆ เต้นหน้ากล้องนิดหน่อย บิดเอวสองที”
“บางครั้งตอนถ่ายทอดสดก็โชว์เนินอกนิด ๆ อวดขายาวกับเท้าสวย ๆ สักหน่อย”
“ยอดเข้าชมก็จะหลั่งไหลเข้ามา ไม่นานก็ปั้นบัญชีให้ปังได้แล้ว”
“……”
หลังฟังลู่จิ่นพูดจบ เจียงเทียนชูก็นิ่งเงียบไป
แผนของอาจิ่นใช้ได้แน่นอน เพราะบนโลกออนไลน์สิ่งที่มีไม่เคยขาดก็คือพวกหื่นกาม
เวลาเธอไถเจอสาวสวยที่ถูกใจ เธอก็กดไลก์แล้วกดติดตามเหมือนกัน
ขอแค่ยอมแต่งตัวเซ็กซี่ขึ้นหน่อย แล้วโพสท่าหยอกล้อหน้ากล้อง ไม่นานก็มีแฟนคลับจำนวนมากแล้ว
แต่ปัญหาคือ—
ชุดที่เธอชอบใส่ในชีวิตประจำวันที่สุดคือเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงวอร์มประจำมหาวิทยาลัยสไตล์หลิงหนาน
รองเท้าคู่โปรดก็รองเท้าแตะคีบกับรองเท้ารูพรุน
รองเท้าส้นสูงน่ะ เพิ่งเริ่มใส่ตอนมาทำงานไม่กี่วันนี้เอง
แถมทำคอนเทนต์แนวนี้ยังต้องบิดไปบิดมาหน้ากล้องทุกวันอีกเหรอ?
อึดอัดแย่เลย!
ประธานกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ ผู้กุมบังเหียนกิจการมูลค่าตลาดห้าหมื่นล้าน กลับต้องมาปั้นบัญชีด้วยการขายความเซ็กซี่เนี่ยนะ?
ถ้าเรื่องแพร่ออกไป คนไม่หัวเราะจนฟันร่วงกันหมดหรือไง?!
“……”
เห็นเจียงเทียนชูไม่พูดไม่จา ลู่จิ่นก็พูดต่อว่า “แน่นอนว่าพี่ชู วิธีนี้มันดูด้อยไปหน่อย แถมยังไม่ค่อยเหมาะกับสถานะและระดับของประธานหญิงอย่างพี่ด้วย”