“มิ่นมิ่น... ดูสิ!”
เจียงเทียนชูแบมือให้หลินเจียหมิ่น สีหน้าภูมิใจไปด้วย “นี่แหละที่เรียกว่ามืออาชีพ!”
“ใช่ ๆ”
หลินเจียหมิ่นดันแว่น ยิ้มพลางพยักหน้าคล้อยตาม “พี่จิ่นมืออาชีพที่สุดเลยค่ะ!”
“...”
หลังอธิบายแผนเสร็จ ลู่จิ่นก็กลับไปนั่งที่อย่างสบายอารมณ์ ยกถ้วยชาขึ้นจิบเงียบ ๆ
นำเสนอแผนเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ส่วนจะถ่ายยังไง ใครเป็นคนถ่าย จะเลือกร้านไหน—ก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว
เพราะเมื่อวานพี่ชูบอกแค่ให้เขารับผิดชอบงานเขียนกับไอเดีย
ตอนนี้ส่งไอเดียให้แล้ว แผนก็ผ่าน งานของเขาจึงจบลงอย่างสวยงาม
การพบพี่ชูครั้งนี้ เขาได้ผลตอบแทนกลับไปเต็มไม้เต็มมืออีกครั้ง
มีโบนัสพลังบวกห้าหมื่นหยวนอยู่ในกระเป๋า แผนเกษียณก่อนวัยก็ขยับเข้าใกล้ความจริงไปอีกก้าว!
ฟินสุด ๆ!
เห็นหลินเจียหมิ่นพยักหน้าเห็นด้วย เจียงเทียนชูก็หันไปทางลู่จิ่นแล้วตัดสินใจทันที “ดี! อาจิ่น ทำบัญชีส่วนตัวให้พี่ตามแนวทางนี้เลย!”
“แต่ว่า...”
เธอครุ่นคิดเล็กน้อย ใช้นิ้วเรียวเคาะขอบถ้วยชาเบา ๆ
แนวทางกำหนดแล้ว แต่จะให้ใครมาดูแลและจัดการบัญชีล่ะ?
เรื่องตระเวนชิมร้านอาหารนี่ ทั้งเลือกร้าน ถ่ายอะไร วันนี้จะใส่ชุดแบบไหน หรือจะเขียนคำบรรยายอาหารยังไง...
ทุกเรื่องต้องมีคนวงในที่รู้จริงมาคุมงาน
ส่วนตัวเธอน่ะหรือ?
ข้อแรก งานยุ่ง จะเอาเวลาที่ไหนมาคอยดูบัญชีทุกวัน
ข้อสอง ต่อให้ว่างขึ้นมา เธอก็อยากขี้เกียจ เล่นเกม อ่านนิยายอยู่ดี!
แต่บัญชีนี้เป็นบัญชีส่วนตัวของเธอ ใบหน้าก็เป็นของเธอ แฟนคลับก็ติดตามเธอ
จะยกให้คนนอกดูแลหรือ? ไม่ได้