รถของศูนย์พักฟื้นหลังคลอดมารับเธอในช่วงบ่าย
หลังคลอดห้ามโดนลม หร่วนอวี้จึงสวมเสื้อผ้าหนาเตอะมิดชิดทั้งตัว แล้วยังถูกลู่เฉิงอวิ๋นห่อด้วยผ้าห่ม ก่อนจะอุ้มขึ้นรถไปตลอดทาง
หร่วนอวี้หัวเราะจนตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนเขา “ลู่เฉิงอวิ๋น แบบนี้เหมือนพระสนมในละครชิงดีชิงเด่นในวังที่กำลังถูกส่งตัวไปถวายงานเลยนะ”
ลู่เฉิงอวิ๋นแกล้งหยอกเธอ “อืม ต้องรอออกจากศูนย์พักฟื้นหลังคลอดก่อน ถึงจะไปถวายงานได้”
หร่วนอวี้ถูกเขาหยอดคำหวานใส่จนหน้าแดง ทั้งอายทั้งโมโหจึงตบไหล่เขาเบา ๆ ลู่เฉิงอวิ๋นยกมุมปากขึ้นนิด ๆ
เซิ่งเปยล่า·คาบสมุทรหวังฝู่
ลู่เฉิงอวิ๋นจองห้องชุดระดับท็อปราคากว่าล้านหยวน ในห้องชุดขนาดกว่า 100 ตารางเมตร หร่วนอวี้พักอยู่ในห้องนอนใหญ่ ส่วนเทียนเทียนอยู่ในห้องเด็ก นอกจากป้าอาวจางที่คอยดูแลลูกน้อยแล้ว ยังมีพยาบาล 2 คน นักกายภาพบำบัด 1 คน พ่อบ้าน 1 คน และเชฟ 1 คนคอยให้บริการ
คืนนั้นหร่วนอวี้ก็สระผมอาบน้ำแล้ว เดิมทีลู่เฉิงอวิ๋นคิดจะช่วย แต่พยาบาลห้ามไว้ เพราะเห็นว่าเขาไม่ชำนาญพอ อาจทำให้คุณแม่หลังคลอดโดนลมเย็นได้
หร่วนอวี้อาบน้ำจนสะอาดเอี่ยมออกมา เห็นลู่เฉิงอวิ๋นยังทำหน้าหงอยก็อดขำไม่ได้ “ทำไมดูไม่มีความสุขเลยล่ะ?”
ลู่เฉิงอวิ๋นไม่อยากให้ใครแตะต้องเธอ
แม้แต่พยาบาลผู้หญิงก็ไม่อยากให้แตะ
แต่เขาไม่กล้าพูด กลัวหร่วนอวี้จะคิดว่าเขาหวงเธอเกินไป
ชายหนุ่มทำหน้าเย็นชาแล้วปฏิเสธ “ผมไม่ได้ไม่มีความสุข”
หร่วนอวี้พยักหน้าหงึก ๆ อย่างเข้าอกเข้าใจ “คุณไม่ได้ไม่มีความสุขหรอก แค่ไม่ดีใจเท่านั้นเอง”
ลู่เฉิงอวิ๋นยังทำหน้าบึ้ง อุ้มเธอขึ้นเตียงใหญ่สำหรับสองคน แล้วดึงหมวกกันลมลายหมีสีชมพูบนศีรษะเธอลงมาอีกหน่อย “ที่รัก ผมคิดถึงคุณ”