อันไป่หยวนหัวเราะด้วยความโมโห
เธอกลับคิดว่าเขาเป็นเกย์
แต่เขาก็เปิดเผยตัวตนไม่ได้ จึงได้แต่ฝืนใจพูดต่อ “ถ้าคุณยอมเลิกกับเขา ผมโอนเงินให้คุณได้ทันที รับรองว่าจะไม่ผิดคำพูด”
หร่วนอวี้รู้สึกว่าเขาแปลกมาก
ตอนแรกก็ตามจีบเธอ ตอนนี้กลับมาขอให้เธอไปจากลู่เฉิงอวิ๋น
สรุปก็คือไม่อยากให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน
เธอไม่มีทางเลิกกับลู่เฉิงอวิ๋นแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงหนีไม่พ้นต้องไปเลี้ยงหมูในหุบเขาห่างไกล
แต่…
“คุณแซ่อันเหรอ?” ตอนนี้เธอถึงเริ่มครุ่นคิดถึงตัวตนของอันไป่หยวน
หร่วนอวี้จำได้ว่าตระกูลที่แท้จริงของลู่เฉิงอวิ๋นคือสกุลอัน อันไป่หยวนที่อยู่ตรงหน้าก็แซ่อันเหมือนกัน หรือว่าเขาจะเป็นคนของตระกูลอัน?
แต่ไม่น่าใช่นี่นา
ในนิยายต้นฉบับบอกไว้ว่า พระเอกกลับมาผงาดอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของนางเอก จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่แวดวงปักกิ่งอย่างเป็นทางการไปพร้อมกับเธอ ถึงได้ถูกตระกูลอันพบว่าเขาคือท่านไท่จื่อที่พลัดหลงไปอยู่ข้างนอก
ตอนนี้ตระกูลอันคงยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของลู่เฉิงอวิ๋น ไม่อย่างนั้นคงรับเขากลับไปนานแล้ว ไหนเลยจะปล่อยให้เขาทนทุกข์แบกปูนอยู่ในไซต์ก่อสร้าง
พออันไป่หยวนได้ยินเธอพูดถึงแซ่ของเขา แววตาก็เจือความระแวดระวัง “คุณรู้ตัวตนของเขาหรือเปล่า?”
ถึงได้ดึงดันไม่ยอมเลิกกับลู่เฉิงอวิ๋น คงคิดรอให้เขากลับคืนสู่สถานะท่านไท่จื่อในแวดวงปักกิ่ง แล้วจะได้เสวยสุขกับความมั่งคั่งไม่รู้จบ
หร่วนอวี้เบิกตากว้าง พลันเข้าใจความหมายของเขาในทันที
ตระกูลอันรู้เรื่องลู่เฉิงอวิ๋นแล้ว