“ร้อยโทสมิธ? เขามาหาอะไร?” หลินฮุยได้ยินดังนั้น จิตใจก็สั่นเล็กน้อย
เขารีบลุกขึ้น เปิดประตูรถบ้านแล้วเดินออกมา
นอกค่าย สายหมอกบางยามเช้ายังไม่จางหายไปโดยสิ้นเชิง
นอกจากร้อยโทสมิธแล้ว ลู่เกอ ถังกั่ว หลี่เจียนจวิน และคนอื่น ๆ อีกไม่กี่คน กลับมารวมกันอยู่ที่นี่หมด
แถมตอนนี้ทุกคนในมือล้วนถือดาบยาวสีดำมืดคนหนึ่ง
เมื่อเห็นหลินฮุยออกมา ร้อยโทสมิธก้าวยาวเข้ามา พร้อมส่งดาบยาวสีดำมืดในมือมาให้เช่นกัน “น้องชายหลิน นี่คือดาบเหล็กมรณะที่ผู้บัญชาการกองรบวาเลเรียนอนุมัติพิเศษให้เจ้า!”
หลินฮุยยื่นมารับไว้
ทันทีที่ด้ามดาบสัมผัสมือ หนักอึ้งเหลือเกิน น่าจะราวห้าสิบกว่าชั่ง!
ร้อยโทสมิธยิ้มพร้อมอธิบายว่า
“ถึงจะทำลายสนามเบี่ยงเบนจิตใจที่ปกคลุมแกนกลางของเผ่าวิญญาณเครื่องกลได้ ความแข็งแกร่งของวิญญาณต้องแข็งแกร่งพอ จิตใจต้องมีอย่างน้อย 500 คะแนนขึ้นไป”
“ฉะนั้นแม้แต่ในกองทัพปราการดาว ก็มีเพียงทหารที่จิตใจถึง 500 คะแนนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติใช้อาวุธเหล็กมรณะได้!”
หลินฮุยพยักหน้า “เข้าใจแล้ว ขอบคุณร้อยโทที่ส่งอาวุธมาให้”
ร้อยโทสมิธ โบกมือ แล้วเอ่ยถามขึ้นทันที “พี่หลิน ครั้งนี้ผมมาเพราะมีภารกิจช่วยเหลือฉุกเฉิน! คุณสนใจไหม? ทีมของเราตอนนี้ขาดอีกสามที่นั่ง!”
หลินฮุยขยับเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย แล้วถาม “ภารกิจอะไร?”