เช้าวันรุ่งขึ้น
"ทุกคนตื่นสายหน่อยนะ......"
หลินฮุยยิ้มทักทายพร้อมเดินไปที่โต๊ะอาหาร กำลังจะดึงเก้าอี้ตัวใหญ่ที่นั่งประจำออกมา
"ท่านเจ้าของ ตื่นแล้วสินะ~"
กลิ่นหอมฟุ้งพล่านพัดมาแตะต้อง
ก่อนที่หลินฮุยจะนั่งลงได้มั่นคง ยาเออร์เป่ยเต๋อก็แนบตัวเข้ามาติดกาย แล้วยื่นมาจูงแขนเขาไว้อย่างเป็นธรรมชาติสุด ๆ
นางชี้นิ้วเรียวงามไปที่อาหารตรงหน้าที่นั่งประจำ "ทั้งหมดนี่ข้าเป็นคนทำเองถวายท่านเจ้าของ"
หลินฮุยก้มมองตามปลายนิ้วของนาง
รอยยิ้มผ่อนคลายเมื่อครู่แข็งค้างอยู่บนใบหน้าทันที
บนจานอาหารตรงหน้าเขา วางเรียงไว้ด้วยหอยนางรมสด ไต่ผัดกุยช่าย และโจ๊กงาดำ......
ยังมีน้ำอุ่นแก้วหนึ่งที่ใส่เบอร์รี่โกจิลงไปจนเกือบจะเป็นพิษถึงตาย
ล้วนแต่เป็นของบำรุงกำลังชายทั้งนั้น!
"เธอ......เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?" หลินฮุยหันไปมองยาเออร์เป่ยเต๋อ
ยาเออร์เป่ยเต๋อแย้มยิ้มอย่างยั่วยวน "เปล่าเลยสักหน่อย แต่เมื่อคืนชิงเหยียนให้หนังสือมาเล่มหนึ่ง บอกว่าอาหารเหล่านี้ดีต่อร่างกายผู้ชายมนุษย์ ข้าเห็นท่านเจ้าของทำงานหนักมาก จึงตั้งใจเรียนทำตามสูตรมาเป็นการเฉพาะเลยสินะ"
คำพูดจบลง
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบสนิททันที
หลิวซีที่กำลังดื่มโจ๊กอย่างสง่างามอยู่ฝั่งตรงข้าม มือที่จับช้อนซุปหยุดค้างแปลบเดียว