กลับถึงบ้านแล้ว เมื่อไม่เห็นต้วนหานเยว่อยู่ในลาน ฮั่วหมิงซานก็ไม่ได้ผลักประตูเข้าไปเหมือนครั้งก่อน
เขายกแขนขึ้น เคาะเบา ๆ สองครั้ง «ต้วนหานเยว่?»
«ฉันอยู่ข้างใน เข้ามาสิ» เสียงดังมาจากในห้อง
«ทำอะไรอยู่เหรอ?» ฮั่วหมิงซานเดินเข้าไป เห็นต้วนหานเยว่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ บนโต๊ะเต็มไปด้วยภาพร่าง
«อ๋อ ช่วงนี้ฉันวาดภาพร่างไว้ตั้งเยอะ ก็เลยจัดเป็นชุด เตรียมส่งไปให้สำนักพิมพ์น่ะ»
ฮั่วหมิงซานนั่งลงข้างเตียง «ดีเลย พอจัดเสร็จแล้วเอามาให้ฉันนะ ฉันจะช่วยเอาไปส่งให้»
«งั้นฉันขอบคุณล่วงหน้าเลยนะ» ต้วนหานเยว่ยินดีเป็นธรรมดาที่มีคนช่วย
ส่วนเรื่องเฝิงกัง เธอตั้งใจรอดูสถานการณ์อีกสองวันค่อยบอกฮั่วหมิงซาน ทางที่ดีที่สุดคือรอให้อวี๋ตันตันทำเรื่องพังจนต้องการคนมาช่วยกู้สถานการณ์ก่อน แล้วเธอค่อยปรากฏตัว
«อีกนานไหมกว่าจะเสร็จ ฉันไปซื้อข้าวกลับมาแล้ว กินก่อนดีไหม?»
«ได้สิ ฉันจัดเกือบเสร็จแล้ว» เรื่องกินข้าวสำคัญที่สุด
วันนี้โรงอาหารมีขาหมูพะโล้กับซี่โครงหมูพะโล้ ฮั่วหมิงซานซื้อมาอย่างละหนึ่งอย่าง นอกจากนี้ยังซื้อหมั่นโถวแป้งขาวมาอีกหลายลูก
ถึงต้วนหานเยว่จะบอกว่ากินได้ทั้งข้าวและหมั่นโถว แต่จากที่เขาสังเกต เวลาเธอกินหมั่นโถวจะกินได้เร็วกว่า
ต่างจากตอนกินข้าวที่เธอใช้เวลานานกว่าจะกินข้าวไปได้เพียงนิดเดียว
«ทำไมซื้อกับข้าวมาเยอะขนาดนี้?»
พอฮั่วหมิงซานเปิดปิ่นโตทีละกล่อง ต้วนหานเยว่ก็ประหลาดใจอยู่บ้าง «มีแค่เราสองคน กินไม่หมดแบบนี้จะสิ้นเปลืองเกินไปหรือเปล่า?»