ท้ายกระทู้มีคำตอบจากผู้โพสต์
เธอตอบว่า
「ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาตอบนะคะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเช่าห้องอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ไข่ยักษ์ ตอนนี้กำลังหาคนมาเช่าห้องอยู่ด้วยกัน หากสนใจก็ติดต่อฉันได้เลย
ช่องทางติดต่อของฉันคือ: XXX」
ผู้โพสต์หลบกับดักหอพักของบ้านพักคนชราได้สำเร็จ แต่กลับหนีไม่พ้นกับดักของอพาร์ตเมนต์ไข่ยักษ์
ซูชิงอวี๋ส่งข้อความลงในกลุ่ม นัดทุกคนมารวมตัวกันที่ชั้น 1 ของหอพัก
อันเจียลู่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ใบหน้าประดับรอยยิ้มฝืน ๆ เธอยกมือข้างหนึ่งขึ้นโบกไปมาเหมือนแมวกวัก
อันเจียลู่ที่ยังมีสติอยู่มีประโยชน์กว่า
ซูชิงอวี๋เทเครื่องดื่มสีแดงลงในแก้วกาแฟของเธอเล็กน้อย ก่อนจะออกจากที่นี่ไป
โถงหอพัก
จู่อวี้กับเหวินเสวี่ยฉาต่างก็ได้อาหารบำรุงสุขภาพมาแล้ว ทั้งสองกำลังคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องใต้ดินเมื่อครู่
พวกเธอขึ้นมาได้สำเร็จเพราะมือที่ขาดข้างหนึ่งซึ่งจู่อวี้เก็บมา
พ่อครัวที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยเย็บสีดำกำหนดว่าพวกเธอต้องทิ้งวัตถุดิบไว้ส่วนหนึ่ง จึงจะออกไปได้
จู่อวี้อาศัยมือข้างนั้นจัดการพ่อครัวได้สำเร็จ
โต๊ะกลางตั้งอยู่ระหว่างโซฟาสองตัว
เหวินเสวี่ยฉากับจู่อวี้นั่งกันคนละฝั่ง โดยมีที่ว่างอยู่ข้างตัวทั้งคู่
เมื่อเห็นซูชิงอวี๋มา เหวินเสวี่ยฉาซึ่งสวมแว่นเลนส์หนาก็ดูเหม่อ ๆ น่ารัก เธอขยับไปด้านข้าง ตบที่ว่างข้างตัวเป็นสัญญาณให้ซูชิงอวี๋มานั่ง
ซูชิงอวี๋จึงนั่งลงข้างเธอ
จู่อวี้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ขาทั้งสองข้างชิดกัน ท่วงท่านั่งสง่างาม เธอพยักหน้าให้ซูชิงอวี๋อย่างสำรวม ก่อนกล่าวว่า “พวกเราไม่เห็นคุณในห้องใต้ดิน เลยเป็นห่วงมาก ตอนนี้เห็นว่าคุณปลอดภัย ฉันก็วางใจแล้ว”
ส่วนเหวินเสวี่ยฉากำลังจับผมเปียของตัวเอง พลางพูดอย่างไม่แปลกใจว่า “พี่จู่อวี้ ฉันบอกแล้วไงว่าเธอต้องไม่เป็นไรแน่”
คนที่เป็นห่วงคือจู่อวี้ ไม่ใช่ซูชิงอวี๋
เหวินเสวี่ยฉาขี้เกียจจะเอาใจใส่เรื่องของซูชิงอวี๋อยู่แล้ว