「คุณหนูซู ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณเซินซือเหนียนครับ...」
ไป๋ฮั่วกำลังจะพูดถึงประเด็นสำคัญ จู่ ๆ เสียงไฟฟ้าก็แทรกเข้ามาจากปลายสายดัง «ซ่า...ซ่า...»
จากนั้นเสียงก็กลับมาเป็นปกติ
บทสนทนาเมื่อครู่พลันขาดหายไป
น้ำเสียงของไป๋ฮั่วไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง 「ทางนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ วิวของบริษัทสวยมาก ตอนกลางวันถ้าไม่มีงาน คุณหนูจะเดินชมรอบ ๆ ก็ได้」
แล้วสายก็ถูกตัด
ซูชิงอวี๋มองโทรศัพท์
คนที่พูดหลังเสียงไฟฟ้าแทรกเข้ามา คงไม่ใช่ไป๋ฮั่ว
เดิมทีเขากำลังจะพูดเรื่องเซินซือเหนียน
เซินซือเหนียนเป็นอะไรไปหรือ?
ระบบของเขาลงมือแล้วหรือ?
ถ้าระบบลงมือ ซูชิงอวี๋ก็ยินดีไปชมละครฉากใหญ่ครั้งนั้น
ซูชิงอวี๋เตรียมลุกจากเตียง
เธอนึกถึงตุ๊กตาเมื่อคืน จึงเปิดผ้าห่มออกทันที แล้วฟุบลงบนเตียง เอื้อมไปหยิบตุ๊กตาที่ปลายเตียงมาไว้ข้างตัว
เธอนั่งขัดสมาธิ มองตุ๊กตาประหลาดในมือด้วยสีหน้ารังเกียจ
น่าเกลียดชะมัด
ตุ๊กตาตัวนั้นเป็นตุ๊กตาคู่ติดกันของเทพห้าทาง บนใบหน้ามีรอยเย็บเบี้ยว ๆ ประกอบเป็นสีหน้าสยดสยอง
ไส้ที่ยัดอยู่กลางตุ๊กตาดูท่าจะไม่ใช่ปุยนุ่น แต่เป็นอะไรบางอย่างที่นิ่มยวบ