เร็วเกินไปแล้ว
หลังจากจู่อวี้เข้ามาในดันเจี้ยน【บ้านพักคนชราทะเลสาบดำ】 เธอก็ระมัดระวังตัวมาตลอด ปฏิบัติตามกฎ ไม่ทำอะไรเกินจำเป็น และตั้งใจทำงานประจำวันให้เสร็จ
ทั้งที่จังหวะของพวกเธอสามคนก็แทบจะเหมือนกันแท้ ๆ
ทำไมวันนี้ถึงต้องแยกทางกันแล้วล่ะ?
พวกเธอมีเพื่อนร่วมทีมทั้งหมด 5 คน
ตายไปแล้ว 2 คน
ตอนนี้เหวินเสวี่ยฉาจากไปแล้ว ซูชิงอวี๋ก็กำลังจะไป เหลือเพียงจู่อวี้คนเดียว
จู่อวี้เป็นคนที่พึ่งพาตัวเองได้มากเรื่องงาน
แต่ในเวลานี้ เธอกลับรู้สึกโดดเดี่ยว
ซูชิงอวี๋พยักหน้า ล้วงกฎของผู้ดูแลผู้ป่วยกับกฎของญาติออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้จู่อวี้พร้อมกัน «ฉันเดินเส้นทางของผู้อำนวยการ เรื่องที่เกิดขึ้นบนชั้นของพยาบาลเธอเป็นคนบอกฉัน ถือเป็นการขอบคุณ ของพวกนี้ยกให้เธอ»
จู่อวี้นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจับมือซูชิงอวี๋แล้วตบหลังมือเธอเบา ๆ «เดินทางปลอดภัยนะ»
«ขอบคุณ เธอก็เหมือนกัน»
ซูชิงอวี๋หันหลังเดินจากไปได้ไม่กี่ก้าว จู่อวี้ก็จัดให้อันเจียลู่ไปอยู่ข้าง ๆ ก่อน จากนั้นจึงรีบตามขึ้นมาเรียกซูชิงอวี๋ไว้
«คุณซู กรุณารอสักครู่»
ซูชิงอวี๋หยุดเดินแล้วหันกลับมา
จู่อวี้หยิบฮาร์ดดิสก์พกพาออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ซูชิงอวี๋ หางคิ้วและดวงตาของเธออ่อนโยนดุจสายน้ำ ใสสะอาดและกระจ่าง เธอกล่าวว่า «คุณซู ฉันมีเรื่องอยากรบกวนคุณ»
«พูดมาได้เลย»
เสียงของจู่อวี้นุ่มละมุนดุจแพรไหม «ในฮาร์ดดิสก์พกพานี้มีโค้ดชุดใหม่ที่ฉันเขียนให้องค์กร ใช้สำหรับอัปเดตโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นก่อนหน้านี้