【3 จงกลับเข้ามาในคณะละครสัตว์ให้ได้ก่อนที่ราตรีจะปกคลุม】
【4 หากเจ้าพบตัวตลกสวมหมวกกำลังมองเจ้าอยู่ จงสังเกตสีหน้าของมัน
หากมันกำลังยิ้ม เจ้าสามารถพูดคุยกับมัน และรับอาหารที่มันยื่นให้ได้
หากมันกำลังร้องไห้ จงปฏิเสธทุกคำขอของมันอย่างสุภาพ แล้วรีบออกห่าง】
【5 จงเชื่อฟังการจัดงานของหัวหน้าคณะ และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองความต้องการของหัวหน้าคณะ หากโชคร้ายทำงานไม่สำเร็จ จงทำให้หัวหน้าคณะยกโทษให้ให้ได้
คณะละครสัตว์แห่งนี้มีการแสดงโชว์ร่างกายผิดปกติ หากเจอเด็กที่แขนขาขาดหรือรูปร่างผิดรูป จงอย่าตกใจเกินไป ทั้งหมดนี้ก็เพื่อการแสดง】
【6 ผู้ชมมีเพียงดวงตาและหู ไม่มีปาก
หากพบใครในคณะละครสัตว์ที่มีปากและอ้างว่าตนเป็นผู้ชม จงฆ่ามันเสีย
ศพของมันสามารถนำไปแลกลูกอมกับหัวหน้าคณะได้】
กฎข้อที่ 1 และข้อที่ 2 ขัดแย้งกันอย่างเห็นได้ชัด
ข้อที่ 1 บอกว่าคณะละครสัตว์จะไม่จัดการแสดงสัตว์ แต่ข้อที่ 2 กลับบอกว่าสัตว์ตัวเล็ก ๆ มีความสามารถหลากหลาย
แปลกจริง
ซูชิงอวี๋ยื่นกระดาษแผ่นเล็กออกจากผ้าห่ม แล้วพูดเสียงเบาว่า “ไร้ใจ ช่วยดูหน่อยว่ากฎบนกระดาษถูกมลพิษหรือเปล่า”
เพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตา
ตอนซูชิงอวี๋เข้าไปนอนในผ้าห่ม ไร้ใจก็นอนตัวตรงอยู่ข้างกายเธอ เขาวางมือซ้อนกันบนท้องเหมือนศพ ดวงตาดำสนิทจับจ้องเพดาน
เขารับกระดาษไป กวาดตามองแวบหนึ่ง
“นายท่าน กฎข้อที่ 2 กับข้อที่ 6 ถูกมลพิษไปบางส่วน”
ส่วนที่ถูกมลพิษตรงไหนบ้าง ไร้ใจไม่อาจระบุได้แม่นยำเหมือนไป๋หยวนเซียง
กฎข้อที่ 1 ถูกต้อง นั่นหมายความว่าในคณะละครสัตว์ไม่มีการแสดงสัตว์