ในอีเมลเขียนไว้ว่า “รับทราบ คืนนี้เวลา 23.00 น. กรุณามาที่ห้องทำงานของฉันเพื่อรายงานงานวันนี้ ฉันมีงานสำคัญอื่นจะมอบหมายให้คุณ โปรดมาตรงเวลา”
ท้ายอีเมลแนบที่อยู่สำหรับรายงานงานมาด้วย
ที่อยู่ครั้งนี้ตรงกับห้องหมายเลข 101 ในเขตคุมขัง
หลังเลิกงาน ตู้อวี๋เสนอตัวพาซูชิงอวี๋ไปเดินเล่นในเขตอื่น
ซูชิงอวี๋รู้ว่าสลัดตู้อวี๋ไม่หลุด จึงปล่อยให้เขาตามมา
ตอนกลางคืนกินอะไรพอรองท้อง แล้วกลับหอพักพนักงานไปงีบพักเอาแรงก่อน
สี่ทุ่มตรง ทั้งสามออกเดินทาง
สร้อยคอรูปแกะตัวผู้แผ่ความร้อนระอุ ซูชิงอวี๋รู้สึกได้ว่าหนทางข้างหน้ามีอันตราย จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจใช้การ์ดเครื่องเซ่น
หลังเปิดใช้การ์ดเครื่องเซ่น สิ่งประหลาดสยองในนั้นจะมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลังใช้งานแล้วจะเก็บสิ่งประหลาดสยองกลับเข้าการ์ด ทิ้งไว้โดยไม่สนใจอีกไม่ได้ แต่ต้องปล่อยพวกมันออกมาเดินเล่นอยู่บ่อย ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกเก็บไว้ในการ์ดนานเกินไปจนเกิดความขุ่นแค้น
การเลี้ยงสิ่งประหลาดสยองไว้มากเกินไปก็เป็นเรื่องยุ่งยากเหมือนกัน
วุ่นวายยิ่งกว่าเลี้ยงฮัสกี้ห้าตัวเสียอีก
ตู้อวี๋มีเจ้าของอยู่แล้ว เวลาอยู่กับซูชิงอวี๋ก็พูดจาเหลวไหลไม่หยุด ชอบพูดคำหวาน แต่แทบไม่มีคำไหนเป็นความจริง
เฉินม่านอวี่มักมองซูชิงอวี๋ด้วยสายตาเยิ้มเยิ้ม ราวกับวินาทีถัดไปจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ แล้วกลืนลงท้อง
เชื่อใจใครไม่ได้สักคน
ซูชิงอวี๋คิดว่า เครื่องเซ่นที่เผาไว้ก่อนการฟื้นคืนชีพของสิ่งประหลาดสยองยังบริสุทธิ์ใจกว่า