ธิดาของแม่มดพบความผิดปกติในร่างกายของเซินซีถง
แม้การแพทย์ในยุคนั้นจะพัฒนาไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่ก้าวหน้าเท่าไร
โรคที่เซินซีถงเป็นล้วนเป็นโรคประหลาดที่รักษายาก
ธิดาของแม่มดทิ้งอาหารไว้ในห้องใต้ดินมากพอ จากนั้นลูบศีรษะเซินซีถงและบอกว่าเธอจะจากไปสิบวัน เพื่อค้นหาวิธีรักษาโรค
วันที่สอง
หมาป่าทุ่งน้ำแข็งบุกโจมตีหมู่บ้าน มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
วันที่ห้า
เกิดหิมะถล่ม บ้านเรือนพังทลาย
วันที่สิบ
ธิดาของแม่มดไม่กลับมา อาหารของเซินซีถงหมดลง เธอพิงมุมมืดเพื่อรอความตาย
วันที่สิบสอง
ธิดาของแม่มดกลับมาอย่างรีบร้อน แต่ไม่ได้พาวิธีรักษากลับมาด้วย เมื่อกลับถึงห้องใต้ดิน เธอกลัดกลุ้มใจและกล่าวขอโทษเซินซีถง
แม่มดคือจุดเริ่มต้นแห่งความโชคร้ายตลอดชีวิตของเธอ
ส่วนธิดาของแม่มดคือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตอันอาภัพของเธอ
หากชีวิตของเซินซีถงมีเพียงการทนทุกข์เช่นนี้ เธอคงไม่มีวันกลายเป็นสิ่งประหลาดสยองสีแดง
เหตุที่เธอกลายเป็นสิ่งประหลาดสยองสีแดง เป็นเพราะคำพยากรณ์ของตระกูลเป็นจริง
ผู้คนในหมู่บ้านเริ่มตายมากขึ้น
เรื่องหมาป่าทุ่งน้ำแข็งบุกโจมตีและหิมะถล่มยังไม่ทันผ่านพ้น สงครามที่เกิดจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีก็ปะทุขึ้น