สำหรับสิ่งประหลาดสยอง มลพิษคือสิ่งที่นำพาการดำรงอยู่มาให้ มลพิษกลายเป็นดินที่หล่อเลี้ยงพวกมัน ทำให้สิ่งประหลาดสยองลืมตาขึ้นมาได้อีกครั้ง
แน่นอนว่า เงื่อนไขคือพวกมันยังมีดวงตาเหลืออยู่
เซินซีถงเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกที่ตื่นขึ้นมา
ในตอนนั้น สิ่งประหลาดสยองยังฟื้นคืนชีพไม่เต็มที่ อิทธิพลที่มันมีต่อโลกยังไม่มากนัก ขอบเขตการเคลื่อนไหวของเซินซีถงก็ยังไม่กว้างขวาง
กฎยังไม่ปรากฏ
มลพิษยังไม่รั่วไหลออกไป
เธอทำได้เพียงเคลื่อนไหวอยู่ภายในกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง
หากมนุษย์ไม่ทำข้อตกลงกับเธอ เธอก็ไม่อาจทำร้ายมนุษย์โดยตรง
เซินซีถงที่กลายเป็นสิ่งประหลาดสยองไปแล้ว ไม่รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อยต่อมนุษย์ที่มองเธอเป็นสิ่งมีชีวิตหายากแล้วจ้องมอง เธอคิดเพียงอยากออกไปให้ได้ แต่ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ก็ออกจากห้องกระจกนั้นไม่ได้
มนุษย์คิดว่าเครื่องมือ เครื่องราง และค่ายกลของพวกเขากักขังเซินซีถงเอาไว้ แต่ความจริงแล้ว เป็นเพราะมันกำลังอยู่ในช่วงอ่อนแอ มลพิษยังไม่แพร่กระจายออกไปภายนอก เซินซีถงจึงได้รับผลกระทบไปด้วย
ต่อมา มีนักพรตคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
เมื่อมองนักพรตคนนั้น เซินซีถงคล้ายเห็นมหาพ่อมดในอดีต
นักพรตเฒ่าคือจื้อซวีซ่านเหริน เซินซีถงคิดว่าเขาทำหน้าขรึมอยู่ตลอด ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นคนหัวโบราณ แต่แท้จริงแล้วเจ้าเล่ห์ไม่น้อย
เซินซีถงอยากให้เขาตัดนิ้วให้เธอกินสักสองนิ้ว เขาก็ยังไม่ยอม
ต่อมา จื้อซวีซ่านเหรินเป็นฝ่ายชวนเซินซีถงคุยก่อน เซินซีถงรู้ว่ามนุษย์อยากทำความเข้าใจเธอ จึงตอบคำถามของพวกเขาอย่างขอไปที