ซูชิงอวี๋ปลอบฉีฝูจนสงบลง แล้วจึงออกจากที่นี่
เธอกังวลว่าพ่อของฉีฝูจะกลับมาเห็นเข้าว่ากำลังหลอกเด็กอยู่
อีกด้านหนึ่ง
อาคารทดลอง เดิมทีไป๋ฮั่ววางแผนจะไปสมทบกับเพื่อนร่วมทีม
ระหว่างทาง เขาเห็นเงาร่างคุ้นตาวูบผ่านไป
อาจารย์หรือ?
เป็นไปไม่ได้ อาจารย์ตายไปแล้ว
ไป๋ฮั่วหยุดเดิน
เมื่อครู่เขาเห็นจื้อซวีซ่านเหรินในวัยหนุ่มเดินเลี้ยวหายไปตรงปลายระเบียง
ในมือไป๋ฮั่วถือกฎของสิ่งทดลองอยู่ข้อหนึ่งเขียนไว้ว่า
【หากคุณอยู่ในอาคารทดลองแล้วเห็นเงาร่างคุ้นตา คุณสามารถเดินตามไปได้ แต่อย่าทักทาย
หากคนรู้จักของคุณหันกลับมามองและเรียกชื่อคุณ โปรดหลับตาแล้วกลับหอพักทันที จากนั้นจุดธูปสามดอกหน้ารูปถ่ายในห้องนั่งเล่น】
ไป๋ฮั่วรู้ว่ากฎมีไว้ชี้นำ จึงเดินตามไป
เขามีวิชาตัวเบา ฝีเท้าแผ่วเบาและรวดเร็ว ต่อให้เดินอยู่ในระเบียงอันเงียบสงัด ก็ไม่มีเสียงฝีเท้า
เขารักษาระยะปลอดภัยจากเงาร่างเบื้องหน้า
ตามไปจนถึงห้องพักดื่มชา
ห้องพักดื่มชาอยู่ตรงข้ามห้องน้ำ ภายในมีเครื่องกดน้ำกับโซฟา
มีเสียงกดชักโครกดังมาจากห้องน้ำ ข้างในดูเหมือนจะมีคนอยู่
ไป๋ฮั่วเหลือบมองเข้าไป แล้วถอยห่างจากห้องน้ำ
ในดันเจี้ยน ห้องน้ำไม่เคยเป็นสถานที่ที่น่าไว้ใจ
หลังจื้อซวีซ่านเหรินเข้าไปในห้องพักดื่มชา ก็ไม่ออกมาอีกเลย
ไป๋ฮั่วรออยู่ห้านาที ก่อนจะแอบย่องเข้าไป
ในห้องพักดื่มชาไม่มีใครอยู่
จื้อซวีซ่านเหรินหายไปไร้ร่องรอย
มีเพียงหน้าต่างที่เปิดอ้ากว้าง
ลมพัดจากด้านนอกเข้ามา ทำให้บานกระจกกระทบผนัง
ไป๋ฮั่วมองตราสัญลักษณ์พิเศษของกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงบนเครื่องกดน้ำ
ตามปกติแล้ว ตรานี้จะปรากฏอยู่บนตู้จำหน่ายสินค้าในดันเจี้ยน
แต่ตอนนี้กลับมาอยู่บนเครื่องกดน้ำ
คงเป็นสวัสดิการสำหรับพนักงานภายใน
ไป๋ฮั่วหยิบแก้วกระดาษจากช่องใต้เครื่องกดน้ำ ตั้งใจจะรองน้ำร้อนสักแก้ว
ทว่าเครื่องกดน้ำกลับส่งเสียงพรืดสองครั้ง ก่อนจะหยดน้ำเย็นขุ่นมัวออกมาไม่กี่หยด