“ความกล้าหาญน่าชื่นชมก็จริง แต่คุณเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน ยังไม่มีคุณสมบัติพอ”
ไม่ว่าจะโกหกกี่ครั้ง คำสรรเสริญไม่มีวันผิดพลาด
ซูชิงอวี๋พูดทั้งที่ขัดกับมโนธรรมว่า “แต่ฉันเห็นด้วยกับแนวคิดของกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง และอยากช่วยงานโรงงานค่ะ
ฉันรู้ว่าตัวเองยังไม่มีคุณสมบัติพอ แต่ความจริงใจนี้ฟ้าดินเป็นพยานได้!
ขอให้ผู้นำมอบโอกาสให้ฉันสักครั้งนะคะ ถ้าฉันทำให้คุณผิดหวัง คุณจะขังฉันเดี่ยวก็ได้ ให้ฉันได้สร้างคุณูปการครั้งสุดท้ายแก่ฉีหมิงซิงที่ฉันศรัทธา ในอีกรูปแบบหนึ่ง!”
เด็กหญิงตัวเล็กที่กอดตุ๊กตาหมีอยู่ถึงกับอึ้ง
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพบพนักงานหน้าด้านขนาดนี้
ทำไมถึงยอมรับแนวคิดของฉีหมิงซิงได้เร็วขนาดนี้?
ทำไมถึงประจบได้คล่องปากขนาดนี้?
ที่สำคัญที่สุดคือ เธอไม่กลัวการเสียสละ
เมื่อเห็นท่าทีแน่วแน่ของซูชิงอวี๋ ผู้อำนวยการก็ชื่นชมอย่างยิ่ง เอ่ยคำว่าดีติดกันสามครั้ง น้ำเสียงสูงขึ้นและฟังดูเบิกบาน “สมแล้วที่เป็นคนมีความสามารถซึ่งผู้นำทุกระดับแนะนำมา ในเมื่อคุณมีความตระหนักเช่นนี้ ฉันก็จะให้โอกาสคุณได้แสดงฝีมือ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกวันช่วงพักกลางวัน และเวลาที่เหลือหลังจากส่งของตอนกลางคืน ให้มารายงานตัวที่นี่
ฉันจะพาคุณไปห้องทดลอง ที่นั่นคุณจะได้เห็นความตั้งใจอันลึกซึ้งของฉีหมิงซิง”
แม้แต่โจรกรรมกระชากยังไม่โหดขนาดนี้
นี่เท่ากับบังคับให้ซูชิงอวี๋สละเวลาพักผ่อนทั้งหมด
“ถ้ามีเวลาเหลือ คุณยังต้องมาเล่นซ่อนหากับฉันด้วย” เด็กหญิงซุกหน้าลงกับท้องตุ๊กตาหมี “ฮิ ๆ ถ้าทำให้ฉันโกรธ ฉันจะให้ลุงไล่คุณออกไปเลย”